gototopgototop

توجّه ويژه‌ي امام رضا (علیه السلام) به نماز اوّل وقت

میانگین امتیار کاربران: / 0
ضعیفعالی 

 

توجّه ويژه‌ي امام رضا (علیه السلام) به نماز اوّل وقت

 

 

اينجا مناسب آمد داستان مجلس مأمون و رفتار حضرت امام ابوالحسن الرّضا (علیه السلام) در آن مجلس را به طور مختصر هم كه شده ذكر كنيم:

مأمون عبّاسي حاكم قهّار عصر خود بعد از اينكه امام هشتم (علیه السلام) را به بهانه‌هايي كه عمده‌اش تحت نظر نگه داشتن امام (علیه السلام) بود از مدينه به خراسان و مرو منتقل كرد. آنجا هم از راه‌ هاي گوناگون مي ‌كوشيد شخصيّت امام را در نظر مردم پايين بياورد و از عظمت و جلالت آن بكاهد! از جمله‌ي آن راه‌ها اين بود كه مجلس بسيار عظيمي از علماي سرشناس از يهود و نصاري و زرتشت و اديان و مذاهب ديگر تشكيل داد كه با امام رضا (علیه السلام) مناظره‌ي علمي و ديني داشته باشند و هدفش اين بود كه امام (علیه السلام) در ميدان بحث با عالمان زبان‌آور اديان مختلف شكست بخورد.

به هر حال مجلس تشكيل و مناظره شروع شد. آنها هر يك ادلّه‌ي خود را بيان مي ‌كردند و امام (علیه السلام) يكايك جوابشان را مي ‌داد تا نوبت رسيد به يكي از آنها به نام عمران صابي كه در دين خود هم عالمي قهّار بود و هم سخنوري توانا و سؤالات علمي مشكلي داشت و امام (علیه السلام) به يك يك سؤالاتش جواب مي ‌داد تا اينكه او كم ‌كم دلش نرم شد و متمايل به اسلام گشت. در اين اثنا صداي اذان مؤذّن از مأذنه‌ي مسجد بلند شد كه رسيدن وقت نماز را اعلام مي ‌كرد.

امام (علیه السلام) به محض شنيدن صداي اذان از جا برخاست. طبيعي است كه وضع مجلس به هم خورد و عمران كه از برخاستن امام (علیه السلام) متعجّب شده بود گفت: آقا كجا مي ‌رويد؟ فرمود: آماده براي نماز مي ‌شوم. او گفت: آقا من دلم نرم شده و تنها به يك سؤال من جواب بدهيد من مشرّف به شرف اسلام مي‌ شوم. امام (علیه السلام) فرمود: نماز مي‌خوانيم و بعد ادامه‌ي بحث مي‌ دهيم.عمران صابي بعد مسلمان شد و مورد احترام امام قرار گرفت.

منظور اينكه مسلمان كردن يك كافر اگرچه عبادتي بسيار بزرگ است، ولي امام رضا (علیه السلام) آنچنان به نماز اهمّيّت مي ‌داد كه به خاطر انجام آن عبادت بزرگ، نماز را از اوّل وقت تأخير نينداخت.

 

اللّهمّ عجّل لوليّك الفرج واجعلنا من المنتظرين لظهوره واجعل خاتمة امرنا خيراً؛
والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته

 

برگرفته از تفسیر سوره ابراهیم از تألیفات حضرت آیت الله سید محمد ضیاء آبادی صفحه 348 الی 349