gototopgototop

حضرت زهرا (سلام الله علیها)اولین کسی که در میان اهل بیت(علیهم السلام) به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)ملحق شد

میانگین امتیار کاربران: / 0
ضعیفعالی 

 

الأمالي للشيخ الطوسي الْمُفِيدُ عَنِ الصَّدُوقِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ قَالَ: لَمَّا حَضَرَتْ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الْوَفَاةُ بَكَى حَتَّى بَلَّتْ دُمُوعُهُ لِحْيَتَهُ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يُبْكِيكَ فَقَالَ أَبْكِي لِذُرِّيَّتِي وَ مَا تَصْنَعُ بِهِمْ شِرَارُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي كَأَنِّي بِفَاطِمَةَ بِنْتِي وَ قَدْ ظُلِمَتْ بَعْدِي وَ هِيَ تُنَادِي يَا أَبَتَاهْ يَا أَبَتَاهْ فَلَا يُعِينُهَا أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِي فَسَمِعَتْ ذَلِكَ فَاطِمَةُ (علیها السلام) فَبَكَتْ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَا تَبْكِيِنَّ يَا بُنَيَّةِ فَقَالَتْ لَسْتُ أَبْكِي لِمَا يُصْنَعُ بِي مِنْ بَعْدِكَ وَ لَكِنِّي أَبْكِي لِفِرَاقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَهَا أَبْشِرِي يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ بِسُرْعَةِ اللَّحَاقِ بِي فَإِنَّكِ أَوَّلُ مَنْ يَلْحَقُ بِي مِنْ أَهْلِ بَيْتِي.‏

شیخ طوسی در امالی به سندش از عبدالله بن عبّاس روایت کرده : هنگامی که وفات پیغمبر اسلام (صلی الله علیه و آله) نزدیک گردید آن حضرت به قدری گریست که محاسن مبارکش تر شد. عرض شد : یا رسول الله ! چرا گریه می کنی ؟ فرمود : برای ذرّیه و فرزندانم و آن ستمهایی که از جفاکاران امّتم بعد از من به ایشان می رسد ، می گریم. گویا می بینم دخترم فاطمه زهرا بعد از من مظلوم واقع شده ، هرچه صدا می زند : یا ابتاه ! احدی از امّت من به فریاد او نمی رسد. وقتی فاطمه این مطلب را شنید ، گریان شد. پیغمبر اکرم به وی فرمود : دخترم ، گریان مباش ! فاطمه گفت : پدرجان ! من برای ظلم هایی که بعد از تو خواهم دید گریه نمی کنم ، بلکه برای فراقت اشک می ریزم. پیغمبر فرمود : دخترم ، مژده باد تو را ! زیرا تو اوّلین کسی هستی که در میان اهل بیتم به من ملحق خواهد شد.

  امالى طوسى، ج 1 ص 191- بحارالانوار، ص 28 ص 41 شماره 4- اثبات الهداة، ج 1 ص 572 شماره 217؛ زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص 572