فصل نهم در ماه ربيع الاول است‏
شب اول سال سيزدهم بعثت مبدأ هجرت‏ حضرت رسول صلى الله عليه و آله بود از مكه معظمه به مدينه منوره و در آن شب در غار ثور مختفى شد و حضرت امير عليه السلام جان خود را فداى جان شريف او نمود و در جاى آن حضرت خوابيده از شمشيرهاى قبايل مشركين پروا نكرد و فضل خود و مواساة و برادرى خود را با حضرت رسول صلى الله عليه و آله بر جميع عالم ظاهر گردانيد و آيه كريمه وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ در شانش نازل شد
روز اول علما گفته اند مستحب است كه براى تشكر نعمت سلامتى رسول خدا و أمير المؤمنين صلوات الله عليه روزه بدارند
و زيارت آن دو بزرگوار در اين روز مناسب است و سيد در اقبال براى اين روز دعايى نقل فرموده و در اين روز به قول شيخ و كفعمى حضرت عسكرى عليه السلام وفات كرده و مشهور روز هشتم است و شايد در چنين روز اول مرض آن حضرت بوده
روز هشتم سنه دويست و شصت وفات حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام واقع شده‏
و حضرت صاحب الامر صلوات الله عليه به منصب جليل امامت فائز گرديده مناسب است آن دو بزرگوار را در اين روز زيارت كردن
روز نهم روز عيد بزرگ و روز عيد بقر است‏
و از براى آن شرح بزرگى است كه در جاى خود ذكر شده و روايتى نقل شده كه هر كه در اين روز چيزى انفاق كند گناهانش آمرزيده شود) و گفته ‏اند كه مستحب است در اين روز اطعام برادران مؤمن و خوشنود گردانيدن ايشان و توسعه دادن در نفقه و پوشيدن جامه‏هاى نو و شكر و عبادت حق تعالى كردن و اين روز روز برطرف شدن غمها است و روز بسيار شريفى است و چون روز هشتم ماه وفات امام حسن عسكرى عليه السلام بوده اين روز روز اول امامت حضرت صاحب الزمان ارواح العالمين فداه و سبب مزيد شرافتش خواهد بود
روز دوازدهم به قول جناب كلينى و مسعودى و مشهور بين عامه ولادت با سعادت حضرت رسول صلى الله عليه و آله است‏
و مستحب است در آن دو ركعت نماز در ركعت اول بعد از حمد سه مرتبه قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ و در دوم سه مرتبه توحيد و در اين روز نيز آن حضرت به مدينه ورود فرمود و شيخ فرموده كه در مثل چنين روز از سنه صد و سى و دو دولت بنى مروان منقضى شد
روز چهاردهم سنه 64 شصت و چهار يزيد بن معاويه به دركات جحيم شتافت‏
و در أخبار الدول است كه يزيد به مرض ذات الجنب در حوران از دنيا رفت جنازه ‏اش را به دمشق آوردند و در باب صغير او را دفن كردند و قبرش اينك مزبله می ‏باشد و سنين عمرش به سى و هفت رسيده بود و خلافتش سه سال و نه ماه طول كشيد انتهى
شب هفدهم شب ولادت حضرت خاتم الانبياء صلى الله عليه و آله و شب بسيار مباركى است‏
و سيد نقل كرده كه در مثل چنين شب نيز قبل از هجرت به يك سال معراج آن حضرت بوده
روز هفدهم بنابر مشهور بين علماء اماميه روز ولادت با سعادت حضرت خاتم الانبياء محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله است‏
و معروف آن است كه ولادت با سعادتش در مكه معظمه در خانه خود آن حضرت واقع شده در روز جمعه در وقت طلوع فجر در عام الفيل در ايام سلطنت انوشيروان عادل و نيز در اين روز شريف سنه هشتاد و سه ولادت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام واقع شده و باعث مزيد فضل و شرافت اين روز گرديده بالجملة اين روز روز بسيار شريفى است و از براى آن چند عمل است
اول غسل‏
دوم روزه‏
و از براى آن فضيلت بسيار است (و روايت شده كه: هر كه اين روز را روزه بدارد ثواب روزه يك سال خدا براى او بنويسد) و اين روز يكى از آن چهار روز است كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است
سوم زيارت حضرت رسول صلى الله عليه و آله‏
از نزديك و دور
چهارم زيارت أمير المؤمنين عليه السلام‏
به همان زيارتى كه حضرت صادق عليه السلام كرده و تعليم محمد بن مسلم فرموده و بيايد إن شاء الله در باب زيارات
پنجم در وقتى كه روز بلند شود دو ركعت نماز كند
در هر ركعت بعد از حمد ده مرتبه إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ و ده مرتبه توحيد بخواند و بعد از سلام در مصلاى خود بنشيند و اين دعا بخواند اللَّهُمَّ أَنْتَ حَيٌّ لا تَمُوتُ إلخ و اين دعاى مبسوطى است و چون سندش را منتهى به معصوم نديدم مراعات اختصار را اهم ديدم هر كه طالب است رجوع به زاد المعاد نمايد
ششم آنكه مسلمانان اين روز را تعظيم بدارند و تصدق و خيرات بنمايند
و مؤمنين را مسرور كنند و به زيارت مشاهد مشرفه روند و سيد در اقبال شرحى از لزوم تعظيم اين روز ذكر نموده و فرموده كه من يافتم طائفه نصارى و جمعى از مسلمين را كه تعظيم بزرگى از روز ولادت عيسى عليه السلام مى‏نمايند و تعجب كردم كه چگونه مسلمانان قانع شدند كه روز مولود پيغمبرشان كه اعظم از همه پيغمبران است به اين مرتبه از تعظيم باشد كه ادون از تعظيم نصارى است مولد عيسى عليه السلام را

{ برگرفته از کتاب شریف مفاتیح الجنان ، مولف : ثقة المحدثین حاج شیخ عباس قمی (ره }