احادیث درباره روزه

{ يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلىَ الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُون‏ }  

 اى افرادى كه ايمان آورده ‏ايد روزه بر شما نوشته و واجب شد ، همانطور كه بر مردم قبل از شما واجب شده بود ، شايد شما پرهيزكار شويد.   سوره بقره آیه 183

شيخ صدوق به سند معتبر روايت كرده از حضرت امام رضا عليه السلام از پدران بزرگواران خود از حضرت امير المؤمنين عليه و على أولاده السلام كه فرمود: خطبه ‏اى خواند براى ما روزى حضرت رسول خدا صلوات الله عليه پس فرمود أيها الناس بدرستى كه رو كرده است به سوى شما ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش ماهى است كه نزد خدا بهترين ماهها است و روزهايش بهترين روزها است و شبهايش بهترين شبها است و ساعتهايش بهترين ساعتها است و آن ماهى است كه خوانده ‏اند شما را در آن به سوى ضيافت خدا و گرديده ‏ايد در آن از اهل كرامت خدا نفسهاى شما در آن ثواب تسبيح دارد و خواب شما ثواب عبادت دارد و عملهاى شما در آن مقبول است و دعاهاى شما در آن مستجاب است پس سؤال كنيد از پروردگار خود به نيتهاى درست و دلهاى پاكيزه از گناهان و صفات ذميمه كه توفيق دهد شما را براى روزه داشتن آن و تلاوت كردن قرآن در آن بدرستى كه شقى و بد عاقبت كسى است كه محروم گردد از آمرزش خدا در اين ماه عظيم و ياد كنيد به گرسنگى و تشنگى شما در اين ماه تشنگى و گرسنگى روز قيامت را و تصدق كنيد بر فقيران و مسكينان خود و تعظيم نمائيد پيران خود را و رحم كنيد كودكان خود را و نوازش نمائيد خويشان خود را و نگاه داريد زبانهاى خود را از آنچه نبايد گفت و بپوشيد ديده‏ هاى خود را از آنچه حلال نيست شما را نظر كردن به سوى آن و بازداريد گوشهاى خود را از آنچه حلال نيست شما را شنيدن آن و مهربانى كنيد با يتيمان مردم تا مهربانى كنند بعد از شما با يتيمان شما و بازگشت كنيد به سوى خدا از گناهان خود و بلند كنيد دستهاى خود را به دعا در اوقات نمازهاى خود زيرا كه وقت نمازها بهترين ساعتها است نظر می‏كند حق تعالى در اين اوقات به رحمت به سوى بندگان خود و جواب می ‏گويد ايشان را هر گاه او را مناجات كنند و لبيك می ‏گويد ايشان را هر گاه او را ندا كنند و مستجاب می ‏گرداند هرگاه او را بخوانند اى گروه مردمان بدرستى كه جانهاى شما در گرو كرده‏ هاى شما است پس از گرو بدرآوريد به طلب آمرزش از خدا و پشتهاى شما گرانبار است از گناهان شما پس سبك گردانيد آنها را به طول دادن سجده ‏ها و بدانيد كه حق تعالى سوگند ياد كرده است به عزت و جلال خود كه عذاب نكند نمازگزارندگان و سجده‏ كنندگان در اين ماه را و نترساند ايشان را به آتش جهنم در روز قيامت أيها الناس هر كه از شما افطار دهد روزه دار مؤمنى را در اين ماه از براى او خواهد بود نزد خدا ثواب بنده آزاد كردن و آمرزش گناهان گذشته پس بعضى از اصحاب گفتند يا رسول الله همه ما قدرت بر آن نداريم حضرت فرمود بپرهيزيد از آتش جهنم به افطار فرمودن روزه ‏داران اگر چه به نصف دانه خرما باشد و اگر چه به يك شربت آبى باشد بدرستى كه خدا اين ثواب را می ‏دهد كسى را كه چنين كند اگر قادر بر زياده از اين نباشد أيها الناس هر كه خلق خود را در اين ماه نيكو گرداند بر صراط آسان بگذرد در روزى كه قدمها بر آن لغزد و هر كه سبك گرداند در اين ماه خدمت غلام و كنيز خود را خدا در قيامت حساب او را آسان گرداند و هر كه در اين ماه شر خود را از مردم بازدارد حق تعالى غضب خود را در قيامت از او بازدارد و هر كه در اين ماه يتيم بی ‏پدرى را گرامى دارد خدا او را در قيامت گرامى دارد و هر كه در اين ماه صله و احسان كند با خويشان خود خدا وصل كند او را به رحمت خود در قيامت و هر كه در اين ماه قطع احسان خود از خويشان خود بكند خدا در قيامت قطع رحمت خود از او بكند و هر كه نماز سنتى در اين ماه بكند خدا براى او برات بيزارى از آتش جهنم بنويسد و هر كه در اين ماه نماز واجبى را ادا كند خدا عطا كند به او ثواب هفتاد نماز واجب كه در ماههاى ديگر كرده شود و هر كه در اين ماه بسيار بر من صلوات فرستد خدا سنگين گرداند ترازوى عمل او را در روزى كه ترازوهاى اعمال سبك باشد و كسى كه يك آيه از قرآن در اين ماه بخواند ثواب كسى دارد كه در ماههاى ديگر ختم قرآن كرده باشد أيها الناس بدرستى كه درهاى بهشت در اين ماه گشاده است پس سؤال كنيد از پروردگار خود كه بر روى شما نبندد و درهاى جهنم در اين ماه بسته است پس سؤال كنيد از پروردگار خود كه بر روى شما نگشايد و شياطين را در اين ماه غل كرده ‏اند پس سؤال كنيد از خدا كه ايشان را بر شما مسلط نگرداند الخ و شيخ صدوق روايت كرده كه : چون ماه رمضان داخل می‏شد حضرت رسول صلى الله عليه و آله آزاد می ‏كرد هر اسيرى كه بود و عطا می ‏نمود هر سائلى را مؤلف گويد كه ماه رمضان ماه خداوند عالميان است و شريفترين ماهها است و ماهى است كه درهاى آسمان و درهاى بهشت و رحمت گشوده می ‏شود و درهاى جهنم بسته می ‏شود و در آن شبى است كه عبادت در آن بهتر است از عبادت هزار ماه پس تامل نما كه چگونه خواهى بود در شب و روز خود و چگونه نگاه می ‏دارى اعضا و جوارح خود را از معصيتهاى پروردگار خود و مبادا شبها در خواب باشى و روزها غافل از ياد خدا (همانا در خبر است كه: در آخر هر روز از روزهاى ماه رمضان در وقت افطار حق تعالى هزار هزار كس را از آتش جهنم آزاد می ‏كند و چون شب جمعه و روز جمعه می ‏شود در هر ساعتى هزار هزار كس را از آتش جهنم آزاد می ‏كند كه هر يك مستوجب عذاب شده باشند و در شب و روز آخر ماه به عدد آنچه در تمام ماه آزاد كرده است آزاد می ‏كند) پس اى عزيز مبادا بيرون رود ماه رمضان و گناهان تو باقى مانده باشد و در هنگامى كه روزه‏ داران مزدهاى خود را بگيرند تو از جمله محرومان و زيانكاران باشى و تقرب بجوى به سوى خداوند تبارك و تعالى به تلاوت كردن قرآن مجيد در شبها و روزهاى اين ماه و به ايستادن به نماز و جد و جهد كردن در عبادت و بجا آوردن نمازها در اوقات فضيلت و كثرت استغفار و دعا (فَعَنِ الصَّادِقِ عليه السلام: أَنَّهُ مَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ إِلَى قَابِلٍ إِلا أَنْ يَشْهَدَ عَرَفَةَ) و نگاهدار خود را از چيزهائى كه خدا حرام كرده است و از افطار كردن بر چيزهاى حرام و رفتار كن به نحوى كه مولاى ما حضرت صادق عليه السلام وصيت نموده و فرموده كه هرگاه روزه دارى می ‏بايد كه روزه دارد گوش و چشم و مو و پوست و جميع اعضاى تو يعنى از محرمات بلكه از مكروهات و فرمود بايد كه روز روزه تو مانند روز افطار تو نباشد) (و نيز فرموده كه: روزه نه همين از خوردن و آشاميدن است تنها بلكه بايد در روز روزه نگاه داريد زبان خود را از دروغ و بپوشانيد ديده ‏هاى خود را از حرام و با يكديگر نزاع مكنيد و حسد مبريد و غيبت مكنيد و مجادله مكنيد و سوگند دروغ مخوريد بلكه سوگند راست نيز و دشنام مدهيد و فحش مگوئيد و ستم مكنيد و بی ‏خردى مكنيد و دلتنگ مشويد و غافل مشويد از ياد خدا و از نماز و خاموش باشيد از آنچه نبايد گفت و صبر كنيد و راستگو باشيد و دورى كنيد از اهل شر و اجتناب كنيد از گفتار بد و دروغ و افتراء و خصومت كردن با مردم و گمان بد بردن و غيبت كردن و سخن‏چينى كردن و خود را مشرف به آخرت دانيد و منتظر فرج و ظهور قائم آل محمد عليه السلام باشيد و آرزومند ثوابهاى آخرت باشيد و توشه اعمال صالحه براى سفر آخرت برداريد و بر شما باد به آرام دل و آرام تن و خضوع و خشوع و شكستگى و مذلت مانند بنده‏ اى كه از آقاى خود ترسد و ترسان باشيد از عذاب خدا و اميدوار باشيد رحمت او را و بايد پاك باشد اى روزه ‏دار دل تو از عيبها و باطن تو از حيله‏ ها و مكرها و پاكيزه باشد بدن تو از كثافتها و بيزارى بجوى به سوى خدا از آنچه غير او است و در روزه ولايت خود را خالص گردانى از براى او و خاموش باشى از آنچه حق تعالى نهى كرده است تو را از آن در آشكارا و پنهان و بترسى از خداوند قهار آنچه سزاوار ترسيدن او است در پنهان و آشكار و ببخشى روح و بدن خود را به خداى عزوجل در ايام روزه خود و فارغ گردانى دل خود را از براى محبت او و ياد او و بدن خود را به كار فرمائى در آنچه خدا تو را امر كرده است به آن و خوانده است به سوى آن اگر همه اينها را به عمل آورى آنچه سزاوار روزه داشتن است به عمل آورده‏ اى و فرموده خدا را اطاعت كرده ‏اى و آنچه كم كنى از آنها كه بيان كردم از براى تو به قدر آن از روزه تو كم می ‏شود از فضل آن و ثواب آن بدرستى كه پدرم گفت رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيد كه زنى در روز روزه ‏اى جاريه خود را دشنام داد حضرت طعامى طلبيد آن زن را گفت بخور زن گفت من روزه ‏ام فرمود چگونه روزه ‏اى كه جاريه خود را دشنام دادى روزه از خوردن و آشاميدن تنها نيست بدرستى كه حق تعالى روزه را حجابى گردانيده است از ساير امور قبيحه از كردار بد و گفتار بد چه بسيار كمند روزه ‏داران و چه بسيارند گرسنگى كشندگان) (و حضرت امير المؤمنين عليه السلام فرمود كه: چه بسيار روزه ‏دارى كه بهره ‏اى نيست او را از روزه به غير از تشنگى و گرسنگى و چه بسيار عبادت كننده ‏اى كه نيست او را بهره ‏اى از عبادت به غير تعب اى خوشا خواب زيركان كه بهتر از بيدارى و عبادت احمقان است و خوشا افطار كردن زيركان كه بهتر از روزه داشتن بی ‏خردان است) (و روايت شده از جابر بن يزيد از حضرت امام محمد باقر عليه السلام كه: حضرت رسول صلى الله عليه و آله به جابر بن عبد الله فرمود اى جابر اين ماه رمضان است هر كه روزه بدارد روز آن را و بايستد به عبادت پاره ‏اى از شبش را و بازدارد از حرام شكم و فرج خود را و نگاه دارد زبان خود را بيرون رود از گناهان خود مثل بيرون رفتن او از ماه جابر گفت يا رسول الله چه نيكو است اين حديث كه فرمودى فرمود اى جابر و چقدر سخت است اين شرطهائى كه نمودم). و بالجمله اعمال اين ماه شريف در دو مطلب و يك خاتمه ذكر می‏شود :

دوم خطبه روز عيد فطر است كه امام جماعت بعد از بجا آوردن نماز عيد می ‏خواند و آن به نحوى كه شيخ صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه از حضرت امير المؤمنين عليه السلام نقل فرموده چنين است‏

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ‏

 ستايش مخصوص خداى راست كه آسمان و زمين را آفريد و روشنى و تاريكى را مقرر داشت باز كافران به خداى خود شرك می ‏آورند

لاَ نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا وَ لاَ نَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ وَلِيّاً

 و ما هيچ به خدا شرك نياوريم و غير او كسى را ولى خود نگيريم

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِي الْأَرْضِ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ

 و باز ستايش و سپاس مخصوص خداست كه هر آنچه در آسمان و زمين است همه ملك اوست و در عالم آخرت نيز شكر و سپاس مخصوص اوست و او به نظم آفرينش حكيم و به همه امور عالم آگاه است

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَا يَعْرُجُ فِيهَا

 و او هر چه درون زمين رود و هر چه از زمين به درآيد و هر چه از آسمان فرود آيد و هر چه بر آسمان بالا رود همه را می‏داند

وَ هُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ كَذَلِكَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ

 و اوست كه بر بندگان مهربان و بخشاينده است اين است خدايى كه هيچ جز او خدايى نيست و بازگشت همه موجودات بسوى اوست

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يُمْسِكُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلاَّ بِإِذْنِهِ إِنْ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ‏

 و باز ستايش ‏مخصوص خداست كه آسمان را از سقوط بر زمين نگاه دارد جز آنكه مشيتش تعلق گيرد و البته خدا بر مردم عالم بسيار رئوف و مهربان است

اللَّهُمَّ ارْحَمْنَا بِرَحْمَتِكَ وَ اعْمُمْنَا بِمَغْفِرَتِكَ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ

 اى خدا تو به رحمتت بر ما ترحم فرما و آمرزشت را شامل حال ما ساز كه تويى خداى بلند مرتبه بزرگ

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لاَ مَقْنُوطٌ مِنْ رَحْمَتِهِ لاَ مَخْلُوٌّ مِنْ نِعْمَتِهِ وَ لاَ مُؤْيَسٌ مِنْ رَوْحِهِ‏

 باز ستايش مخصوص خداست كه هيچكس از رحمتش نااميد و از نعمتش محروم نيست و احدى مأيوس از لطف و عنايتش نخواهد بود

وَ لاَ مُسْتَنْكِفٌ (مُسْتَنْكَفٌ) عَنْ عِبَادَتِهِ (الَّذِي) بِكَلِمَتِهِ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ اسْتَقَرَّتِ الْأَرْضُ الْمِهَادُ

 و هيچكس استنكاف و سركشى از بندگيش نتواند كرد آن خدايى كه به كلمه او آسمانهاى هفتگانه بر پا خاسته و مهد زمين قرار يافته

وَ ثَبَتَتِ الْجِبَالُ الرَّوَاسِي وَ جَرَتِ الرِّيَاحُ اللَّوَاقِحُ وَ سَارَ فِي جَوِّ السَّمَاءِ السَّحَابُ‏

 و كوههاى محكم استوار گرديده و بادهاى حامله كننده به گردش داشته و ابر به فرمانش در فضاى آسمان در سير و حركت آمده

وَ قَامَتْ عَلَى حُدُودِهَا الْبِحَارُ وَ هُوَ إِلَهٌ لَهَا وَ قَاهِرٌ يَذِلُّ لَهُ الْمُتَعَزِّزُونَ‏

 و درياها در حدود خود ايستاده ‏اند و اوست خداى تمام اين مخلوقات و خداى قاهرى است كه تمام عزت و شوكت مندان عالم در مقابلش حقير و ذليل

وَ يَتَضَاءَلُ لَهُ الْمُتَكَبِّرُونَ وَ يَدِينُ لَهُ طَوْعاً وَ كَرْهاً الْعَالَمُونَ‏

 و همه متكبران و مغروران جهان نزدش خوار و ضعيفند و تمام عوالم هستى خواه و ناخواه تابع حكم و فرمان اوست

نَحْمَدُهُ كَمَا حَمِدَ نَفْسَهُ وَ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ وَ نَسْتَعِينُهُ وَ نَسْتَغْفِرُهُ وَ نَسْتَهْدِيهِ‏

 حمد و ستايش می‏كنيم او را چنانكه آن ذات مقدس خود را ستايش فرموده و به حمدى كه او را شايسته است و از او يارى می ‏طلبيم و طلب آمرزش و بخشش می ‏كنيم و از او هدايت بسوى او می ‏جوييم

وَ نَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ يَعْلَمُ مَا تُخْفِي النُّفُوسُ وَ مَا تُجِنُّ الْبِحَارُ

 و گواهى می ‏دهيم كه هيچ خدايى جز آن خداى يكتاى بی ‏شريك نيست او آنچه در نفوس خلق پنهان است و آنچه در قعر درياها

وَ مَا تَوَارَى مِنْهُ ظُلْمَةٌ وَ لاَ تَغِيبُ عَنْهُ غَائِبَةٌ

 و آنچه در ظلمت مستور است همه را می ‏داند و هيچ غايبى از او پنهان نيست

وَ مَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ مِنْ شَجَرَةٍ وَ لاَ حَبَّةٍ فِي ظُلْمَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا

 و هيچ برگى از درخت نيفتد و هيچ دانه ‏اى در زير تاريكيهاى زمين نيست جز آنكه بعلم ازلى ذاتى از او آگاه است

لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ وَ لاَ رَطْبٍ وَ لاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ‏

 هيچ خدايى جز آن ذات يكتا نيست و هيچ تر و خشكى به عالم وجود ندارد جز آنكه در كتاب مبين مسطور است

وَ يَعْلَمُ مَا يَعْمَلُ الْعَامِلُونَ وَ أَيَّ مَجْرًى يَجْرُونَ وَ إِلَى أَيِّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ وَ نَسْتَهْدِي اللَّهَ بِالْهُدَى‏

 و آنچه را كه كاركنان عالم می ‏كنند و به هر مجرا و طريق می ‏روند و به كجا باز می ‏گرداند همه را می ‏داند و ما از خدا هدايت كامل می ‏طلبيم

وَ نَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ نَبِيُّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَى خَلْقِهِ وَ أَمِينُهُ عَلَى وَحْيِهِ وَ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ رِسَالاَتِ رَبِّهِ‏

 و گواهى می ‏دهيم كه محققا محمد بنده اوو فرستاده او بسوى خلق و امين بر وحى و اسرار الهى است و البته او رسالتهاى خدا را به خلق رسانيد

وَ جَاهَدَ فِي اللَّهِ الْحَائِدِينَ عَنْهُ الْعَادِلِينَ بِهِ وَ عَبَدَ اللَّهَ حَتَّى أَتَاهُ الْيَقِينُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ (وَ سَلَّمَ)

 و در راه رواج و تبليغ دين خدا همه گونه جهاد با گمراهان و مشركان كرد و خدا را تا هنگام رحلت اطاعت نمود درود و تحيت خدا بر او و بر آل اطهارش باد

أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ الَّذِي لاَ تَبْرَحُ مِنْهُ نِعْمَةٌ وَ لاَ تَنْفَدُ مِنْهُ رَحْمَةٌ

 اى مردم وصيت می ‏كنم شما را به تقوى و خدا ترسى كه البته خداست كه نعمتش را زوال و رحمتش را نفاد و پايان نخواهد بود

وَ لاَ يَسْتَغْنِي الْعِبَادُ عَنْهُ وَ لاَ يَجْزِي أَنْعُمَهُ الْأَعْمَالُ الَّذِي رَغَّبَ فِي التَّقْوَى وَ زَهَّدَ فِي الدُّنْيَا

 و هيچ بندگان از او بی ‏نياز نيستند و ابدا اعمال و طاعات خلق در مقابل نعمتهايش پاداشى نتواند بود آن خدايى كه شما را در تقوى ترغيب كرد و امر به زهد در دنيا فرمود

وَ حَذَّرَ الْمَعَاصِيَ وَ تَعَزَّزَ بِالْبَقَاءِ وَ ذَلَّلَ خَلْقَهُ بِالْمَوْتِ وَ الْفَنَاءِ

 و از نافرمانى خود بندگان را ترسانيد خدايى كه او را تنها عزت و سلطنت بقا و ابديت است و خلق را همه به دست مرگ و فنا خوار و منقاد گردانيد

وَ الْمَوْتُ غَايَةُ الْمَخْلُوقِينَ وَ سَبِيلُ الْعَالَمِينَ وَ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِي الْبَاقِينَ‏

 و مرگ پايان هر مخلوقى است و راه همه اهل عالم است

لاَ يُعْجِزُهُ إِبَاقُ الْهَارِبِينَ وَ عِنْدَ حُلُولِهِ يَأْسِرُ أَهْلَ الْهَوَى يَهْدِمُ كُلَّ لَذَّةٍ وَ يُزِيلُ كُلَّ نِعْمَةٍ

 هرگز به فرار مردم از مرگ بر مرگ غلبه نتوانند كرد و هنگام فرا رسيدن اجل اهل هواى نفس را اسير و ذليل خواهد كرد و بناى هر لذت را ويران و هر نعمت را زايل

وَ يَقْطَعُ كُلَّ بَهْجَةٍ وَ الدُّنْيَا دَارٌ كَتَبَ اللَّهُ لَهَا الْفَنَاءَ وَ لِأَهْلِهَا مِنْهَا الْجَلاَءَ

 و هر بهجت و نشاط را منقطع خواهد ساخت و خلاصه دنيا خانه ‏ايست كه خدا فنا را بر آن حكم حتمى فرموده و براى اهلش جلاى وطن و بيرون شدن از اين خانه را لازم گردانيده

فَأَكْثَرُهُمْ يَنْوِي بَقَاءَهَا وَ يُعَظِّمُ بِنَاءَهَا وَ هِيَ حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ قَدْ عُجِّلَتْ لِلطَّالِبِ‏

 باز بيشتر مردم بقاى دنيا را قصد دارند و دنيا به چشمشان بنايى با عظمت و عزت و طعمه‏اى شيرين و باغى سبز و خرم است اما با عجله و شتاب از كف طالبانش بيرون ميرود

وَ الْتَبَسَتْ بِقَلْبِ النَّاظِرِ وَ يُضْنِي ذُو (تُضْنِي ذَا) الثَّرْوَةِ الضَّعِيفَ وَ يَجْتَوِيهَا (يَحْتَوِيهَا) الْخَائِفُ الْوَجِلُ‏

 و ناظران را به شبهه كارى ميافكند ثروتمندان از حب مال دنيا بر ضعيفان و مسكينان بخل ميورزند و مردم خدا ترس و هراسان از آن متنفرند و مكروهش شمارند

فَارْتَحِلُوا مِنْهَا يَرْحَمُكُمُ اللَّهُ بِأَحْسَنِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ‏

 پس خدا شما را رحمت كند از حب دنياى دنى به نيكوتر چيزى كه نزد شماست دورى و رحلت گزينيد

وَ لاَ تَطْلُبُوا مِنْهَا أَكْثَرَ مِنَ الْقَلِيلِ وَ لاَ تَسْأَلُوا مِنْهَا فَوْقَ الْكَفَافِ وَ ارْضَوْا مِنْهَا بِالْيَسِيرِ

 و از دنيا به كمتر چيزى اكتفا كرده و افزون نطلبيد و بيش از كفاف طالب دنيا نباشيد

وَ لاَ تَمُدُّنَّ أَعْيُنَكُمْ مِنْهَا إِلَى مَا مُتِّعَ الْمُتْرَفُونَ بِهِ وَ اسْتَهِينُوا بِهَا وَ لاَ تُوَطِّنُوهَا

 و به ناز و نعمت متنعمان دنيا چشم نداريد دنيا - را خوار شماريد و وطن خود ندانيد

وَ أَضِرُّوا بِأَنْفُسِكُمْ فِيهَا وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّنَعُّمَ وَ التَّلَهِّيَ وَ الْفَاكِهَاتِ فَإِنَّ فِي ذَلِكَ غَفْلَةً وَ اغْتِرَاراً

 و دنيا را بر خود مضر و زيان آور دانيد و دورى كنيد و حذر از تن پرورى و از لهو و لعب و خوشگذرانى كه عمر پر بها به غفلت و غرور زنهار نگذرد

أَلاَ إِنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَنَكَّرَتْ وَ أَدْبَرَتْ وَ احْلَوْلَتْ وَ آذَنَتْ بِوَدَاعٍ‏

 مردم آگاه باشيد كه دنيا با همه دوستانش سخت بيگانگى و بی ‏وفائى كرده و پشت بآنها نموده و رخصت وداع از همه خواسته

أَلاَ وَ إِنَّ الْآخِرَةَ قَدْ رَحَلَتْ فَأَقْبَلَتْ وَ أَشْرَفَتْ وَ آذَنَتْ بِاطِّلاَعٍ أَلاَ وَ إِنَّ الْمِضْمَارَ الْيَوْمَ وَ السِّبَاقَ غَداً

 باز هم آگاه باشيد و متذكر شويد كه عالم آخرت محققا رحلت بسوى شما كرده و بر شما روى آورده است و وارد گرديد و از همه رخصت ورود خواسته و باز هم آگاه باشيد كه امروز در طاعت خدا ميدان آزمايش و اسب تازى مسابقه است و فردا نتيجه بردن مسابقه است

أَلاَ وَ إِنَّ السُّبْقَةَ الْجَنَّةُ وَ الْغَايَةَ النَّارُ أَلاَ أَ فَلاَ تَائِبٌ مِنْ خَطِيئَتِهِ قَبْلَ يَوْمِ مَنِيَّتِهِ‏

 و آگاه باشيد كه هر كه در طاعت سبقت يافت در بهشت ابد شتافت و هر كه راه مخالفت پيمود غايت و نتيجه دوزخ است آگاه باشيد آيا كسى هست كه پيش از روز مرگ از خطا و عصيان توبه كند

أَ لاَ عَامِلٌ لِنَفْسِهِ قَبْلَ يَوْمِ بُؤْسِهِ وَ فَقْرِهِ جَعَلَنَا اللَّهُ وَ إِيَّاكُمْ مِمَّنْ يَخَافُهُ وَ يَرْجُو ثَوَابَهُ‏

 آيا كسى هست كه براى خود عمل چيزى انجام دهد پيش از آنكه روز سختى و بينوايى او فرا رسد و اى مردم خدا ما و شما را از آنانكه خدا ترسند و به ثواب خدا اميد دارند قرار دهد

أَلاَ إِنَّ هَذَا الْيَوْمَ يَوْمٌ جَعَلَهُ اللَّهُ لَكُمْ عِيداً وَ جَعَلَكُمْ لَهُ أَهْلاً

 آگاه باشيد كه البته اين روزيست كه خدا بر شما عيد قرار داده است و شما را اهل و لايق ثوابهاى اين روز مبارك گردانيده

فَاذْكُرُوا اللَّهَ يَذْكُرْكُمْ وَ ادْعُوهُ يَسْتَجِبْ لَكُمْ وَ أَدُّوا فِطْرَتَكُمْ فَإِنَّهَا سُنَّةُ نَبِيِّكُمْ وَ فَرِيضَةٌ وَاجِبَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ‏

 پس در اين روز دايم بياد خدا باشيد تا خدا هم نظر عنايت به شما كند و به درگاهش دعا كنيد تا مستجاب گرداند و زكوة فطره را به فقرا ادا كنيد كه آن سنت پيغمبر شماست و فرض و واجب از فرمان خداى شما

فَلْيُؤَدِّهَا كُلُّ امْرِئٍ مِنْكُمْ عَنْ نَفْسِهِ وَ عَنْ عِيَالِهِ كُلِّهِمْ ذَكَرِهِمْ وَ أُنْثَاهُمْ وَ صَغِيرِهِمْ وَ كَبِيرِهِمْ وَ حُرِّهِمْ وَ مَمْلُوكِهِمْ‏

 پس هر فردى از شما از شخص خودش و از هر فرد عيالش از پسر و دختر و كوچك و بزرگ و آزاد و بنده

عَنْ كُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ صَاعاً مِنْ بُرٍّ أَوْ صَاعاً مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعاً مِنْ شَعِيرٍ

 از براى هر يك از آنها يك صاع از گندم يا يك صاع از خرما يا يك ضاع از جو به فقيران ادا كند

وَ أَطِيعُوا اللَّهَ فِيمَا فَرَضَ عَلَيْكُمْ وَ أَمَرَكُمْ بِهِ مِنْ إِقَامِ الصَّلاَةِ وَ إِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَ حِجِّ الْبَيْتِ‏

 و خدا را اطاعت در آنچه بر شما واجب فرموده و به آن فرمان داده است از بر پاداشتن نماز و اداء زكوة و حج بيت الله

وَ صَوْمِ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْإِحْسَانِ إِلَى نِسَائِكُمْ وَ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ‏

 و روزه ماه مبارك رمضان و امر به معروف و نهى از منكرو در حق زنانتان و غلام و كنيز و كلفت و نوكرتان به همه احسان كنيد

وَ أَطِيعُوا اللَّهَ فِيمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ مِنْ قَذْفِ الْمُحْصَنَةِ وَ إِتْيَانِ الْفَاحِشَةِ وَ شُرْبِ الْخَمْرِ

 و نيز اطاعت كنيد خدا را در آنچه شما را از آنها نهى فرموده است مانند نسبت به زنا دادن زنان مؤمنه نجيب و عمل زنا و شرب خمر

وَ بَخْسِ الْمِكْيَالِ وَ نَقْصِ الْمِيزَانِ وَ شَهَادَةِ الزُّورِ وَ الْفِرَارِ مِنَ الزَّحْفِ‏

 و كم فروشى و شهادت دروغ و فرار از جهاد با كفار

عَصَمَنَا اللَّهُ وَ إِيَّاكُمْ بِالتَّقْوَى وَ جَعَلَ الْآخِرَةَ خَيْراً لَنَا وَ لَكُمْ مِنَ الْأُولَى‏

 خدا ما و شما را بواسطه تقوى از معاصى و خطايا محفوظ دارد و دار آخرت را براى ما و شما بهتر از دار دنيا قرار دهد

إِنَّ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ وَ أَبْلَغَ مَوْعِظَةِ الْمُتَّقِينَ كِتَابُ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ‏

 بهترين سخن و بليغ‏تر و مؤثرترين كلام براى پند و اندرز اهل تقوى همانا كتاب خداى مقتدر حكيم است

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏

 پناه می ‏برم به خدا از شر شيطان مردود به نام خداى بخشنده مهربان

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ

 اى رسول ما به خلق بگو او خداى يكتاست آن خدايى كه از همه بی ‏نياز و همه عالم به او نيازمند است نه كسى فرزند او و نه او فرزند كسى است و نه هيچكس مثل و همتاى اوست

پس می ‏نشيند اندكى بعد از فراغ از خطبه مانند كسى كه تعجيل داشته باشد پس برمی‏خيزد و خطبه دوم را می‏خواند و آن همان خطبه‏اى است كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام در روز جمعه بعد از نشستن و برخاستن از خطبه اول می ‏خواندند و آن خطبه چنين است‏

الْحَمْدُ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَ نَسْتَعِينُهُ وَ نُؤْمِنُ بِهِ وَ نَتَوَكَّلُ عَلَيْهِ وَ نَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ‏

 حمد و ستايش مخصوص خداست ما او را ستايش می ‏كنيم و از او يارى می ‏طلبيم و به او ايمان آورده و بر حضرتش توكل و اعتماد داريم و گواهى می ‏دهيم كه خدايى جز خداى يكتاى بی ‏شريك نيست

وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ صَلَوَاتُ اللَّهِ وَ سَلاَمُهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَغْفِرَتُهُ وَ رِضْوَانُهُ‏

 و نيز گواهى دهيم كه محمد (ص) بنده و فرستاده اوست درود و تحيت خدا بر او و بر آل پاكش و مغفرت و رضا و خوشنودى حق بر آن بزرگواران باد

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ نَبِيِّكَ صَلاَةً نَامِيَةً زَاكِيَةً تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتَهُ وَ تُبَيِّنُ بِهَا فَضْلَهُ‏

 پروردگارا درود و رحمت فرست بر بنده خود و رسول و پيغام آورت حضرت محمد درود و رحمتى كه دايم در افزايش و ازدياد باشد و به آن رحمت درجه و مقامش را بلند گردانى و برتريش را هويدا كنى

وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

 و باز هم درود فرست بر محمد و آل محمد و بركت به آنان عطا فرما

كَمَا صَلَّيْتَ وَ بَارَكْتَ وَ تَرَحَّمْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ

 چنانكه درود و رحمت و بركت بر ابراهيم و آل ابراهيم فرستادى كه تو اى خدا بسى پسنديده صفات و بزرگوارى

اللَّهُمَّ عَذِّبْ كَفَرَةَ أَهْلِ الْكِتَابِ الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِكَ وَ يَجْحَدُونَ آيَاتِكَ وَ يُكَذِّبُونَ رُسُلَكَ‏

 پروردگارا كافران اهل كتاب را عذاب و عقاب فرما آنان كه راه تو را بر خلق بستند و آيات الهى را انكار نمودند و پيغمبران تو را تكذيب كردند

اللَّهُمَّ خَالِفْ بَيْنَ كَلِمَتِهِمْ وَ أَلْقِ الرُّعْبَ فِي قُلُوبِهِمْ‏

 پروردگارا در ميان آنان اختلاف كلمه ايجاد كن و از مسلمانان رعب و ترس در دلهاشان بيفكن

وَ أَنْزِلْ عَلَيْهِمْ رِجْزَكَ وَ نِقْمَتَكَ وَ بَأْسَكَ الَّذِي لاَ تَرُدُّهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ‏

 و عذاب و عقاب و بلايى بر آنها نازل ساز كه از قوم مجرم بدكار دفع نمی ‏گردانى

اللَّهُمَّ انْصُرْ جُيُوشَ الْمُسْلِمِينَ وَ سَرَايَاهُمْ وَ مُرَابِطِيهِمْ فِي مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ

 پروردگارا سپاه اسلام و لشكريان و سرحد دارانشان را در مشرق و مغربهاى عالم همه جا يارى كن كه تو اى خدا بر كليه امور عالم توانايى

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَاتِ‏

 پروردگارا مردان و زنان مؤمنان و مسلمانان را ببخش و بيامرز

اللَّهُمَّ اجْعَلِ التَّقْوَى زَادَهُمْ وَ الْإِيمَانَ وَ الْحِكْمَةَ فِي قُلُوبِهِمْ‏

 پروردگارا تقوى را زاد و توشه آنها قرار ده و ايمان و حكمت را در دلهايشان اعطا فرما

وَ أَوْزِعْهُمْ أَنْ يَشْكُرُوا نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْ يُوفُوا بِعَهْدِكَ الَّذِي عَاهَدْتَهُمْ عَلَيْهِ إِلَهَ الْحَقِّ وَ خَالِقَ الْخَلْقِ‏

 و نعمتت را كه به آنها عطا فرمودى شكر و سپاسش را هم به آنان بياموز و به عهدت كه بر آنان پيمان گرفته‏اى به آن عهد وفاداريشان الهام فرما اى خداى بر حق و اى خالق عالم آفرينش

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِمَنْ تُوُفِّيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَاتِ وَ لِمَنْ هُوَ لاَحِقٌ بِهِمْ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْهُمْ‏

 پروردگارا آنان كه از مرد و زن اهل ايمان و مسلمانان وفات كردند و آنهائى كه زنده ‏اند و بعدا به آن اموات ملحق خواهند شد همه را ببخش و بيامرز

إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‏

 كه تويى اى خدا به حقيقت صاحب عزت و اقتدار و حكمت

إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسَانِ وَ إِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَ يَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ‏

  (اى مردم) خدا امر می ‏كند به عدل و احسان و اداى حق اقارب و خويشان و نهى می ‏فرمايد از عمل زشت و فحشاء و منكر و ظلم و ستم به خلقان و شما را به اين امر و اين نهى پند و اندرز می ‏دهد باشد كه متذكر شويد

اذْكُرُوا اللَّهَ يَذْكُرْكُمْ فَإِنَّهُ ذَاكِرٌ لِمَنْ ذَكَرَهُ وَ اسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ فَضْلِهِ فَإِنَّهُ لاَ يَخِيبُ عَلَيْهِ دَاعٍ دَعَاهُ‏

 خدا را ياد كنيد تا خدا از شما ياد كند چون خدا ياد می ‏كند از آنكس كه از خدا ياد كند و شمابندگان هر چه می ‏خواهيد از فضل و رحمت خدا درخواست كنيد كه البته هرگز او كسى را محروم از اجابت دعا نخواهد كرد

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ

 اى پروردگار ما به ما در دنيا حسنه و نيكوييها عطا فرما و در آخرت هم حسنه و نيكوييها مرحمت فرما و از عذاب آتش دوزخ نگاه دار.

برگرفته از کتاب مفاتیح الجنان ( از تالیفات ثقة المحدثین حاج شیخ عباس قمی (ره) ) 

{{ بروح تمام علمای شیعه امامیه مخصوصا حاج شیخ عباس قمی (ره) یک حمد و سه صلوات }}

دعاهای هر روز ماه مبارک رمضان

از ابن عباس روايت كرده ‏اند كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله فضيلت بسيار از براى روزه هر روز ماه مبارك رمضان بيان فرمود و از براى هر روز دعاى مخصوصى با فضيلت و ثواب بسيار از براى آن دعا ذكر كرده و ما به اصل دعا اكتفا می‏نماييم  :


دعاى روز اول‏

اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِيَامِي فِيهِ صِيَامَ الصَّائِمِينَ وَ قِيَامِي فِيهِ قِيَامَ الْقَائِمِينَ وَ نَبِّهْنِي فِيهِ عَنْ نَوْمَةِ الْغَافِلِينَ وَ هَبْ لِي جُرْمِي فِيهِ يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ وَ اعْفُ عَنِّي يَا عَافِيا عَنِ الْمُجْرِمِينَ


روز دوم‏
اللَّهُمَّ قَرِّبْنِي فِيهِ إِلَى مَرْضَاتِكَ وَ جَنِّبْنِي فِيهِ مِنْ سَخَطِكَ وَ نَقِمَاتِكَ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِقِرَاءَةِ آيَاتِكَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ


روز سوم‏
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ الذِّهْنَ وَ التَّنْبِيهَ وَ بَاعِدْنِي فِيهِ مِنَ السَّفَاهَةِ وَ التَّمْوِيهِ وَ اجْعَلْ لِي نَصِيبا مِنْ كُلِّ خَيْرٍ تُنْزِلُ فِيهِ بِجُودِكَ يَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِينَ


روز چهارم‏
اللَّهُمَّ قَوِّنِي فِيهِ عَلَى إِقَامَةِ أَمْرِكَ وَ أَذِقْنِي فِيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ وَ أَوْزِعْنِي فِيهِ لِأَدَاءِ شُكْرِكَ بِكَرَمِكَ وَ احْفَظْنِي فِيهِ بِحِفْظِكَ وَ سِتْرِكَ يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ


روز پنجم‏
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ الْقَانِتِينَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنْ أَوْلِيَائِكَ الْمُقَرَّبِينَ بِرَأْفَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ


روز ششم‏
اللَّهُمَّ لا تَخْذُلْنِي فِيهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِيَتِكَ وَ لا تَضْرِبْنِي بِسِيَاطِ نَقِمَتِكَ وَ زَحْزِحْنِي فِيهِ مِنْ مُوجِبَاتِ سَخَطِكَ بِمَنِّكَ وَ أَيَادِيكَ يَا مُنْتَهَى رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ


روز هفتم‏
اللَّهُمَّ أَعِنِّي فِيهِ عَلَى صِيَامِهِ وَ قِيَامِهِ وَ جَنِّبْنِي فِيهِ مِنْ هَفَوَاتِهِ وَ آثَامِهِ وَ ارْزُقْنِي فِيهِ ذِكْرَكَ بِدَوَامِهِ بِتَوْفِيقِكَ يَا هَادِيَ الْمُضِلِّينَ


روز هشتم‏
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ رَحْمَةَ الْأَيْتَامِ وَ إِطْعَامَ الطَّعَامِ وَ إِفْشَاءَ السَّلامِ وَ صُحْبَةَ الْكِرَامِ بِطَوْلِكَ يَا مَلْجَأَ الْآمِلِينَ


روز نهم‏
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِيهِ نَصِيبا مِنْ رَحْمَتِكَ الْوَاسِعَةِ وَ اهْدِنِي فِيهِ لِبَرَاهِينِكَ السَّاطِعَةِ وَ خُذْ بِنَاصِيَتِي إِلَى مَرْضَاتِكَ الْجَامِعَةِ بِمَحَبَّتِكَ يَا أَمَلَ الْمُشْتَاقِينَ


روز دهم‏
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْفَائِزِينَ لَدَيْكَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ إِلَيْكَ بِإِحْسَانِكَ يَا غَايَةَ الطَّالِبِينَ


روز يازدهم‏
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيَّ فِيهِ الْإِحْسَانَ وَ كَرِّهْ إِلَيَّ فِيهِ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيَانَ وَ حَرِّمْ عَلَيَّ فِيهِ السَّخَطَ وَ النِّيرَانَ بِعَوْنِكَ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ


روز دوازدهم‏
اللَّهُمَّ زَيِّنِّي فِيهِ بِالسِّتْرِ وَ الْعَفَافِ وَ اسْتُرْنِي فِيهِ بِلِبَاسِ الْقُنُوعِ وَ الْكَفَافِ وَ احْمِلْنِي فِيهِ عَلَى الْعَدْلِ وَ الْإِنْصَافِ وَ آمِنِّي فِيهِ مِنْ كُلِّ مَا أَخَافُ بِعِصْمَتِكَ يَا عِصْمَةَ الْخَائِفِينَ


روز سيزدهم‏
اللَّهُمَّ طَهِّرْنِي فِيهِ مِنَ الدَّنَسِ وَ الْأَقْذَارِ وَ صَبِّرْنِي فِيهِ عَلَى كَائِنَاتِ الْأَقْدَارِ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِلتُّقَى وَ صُحْبَةِ الْأَبْرَارِ بِعَوْنِكَ يَا قُرَّةَ عَيْنِ الْمَسَاكِينِ


روز چهاردهم‏
اللَّهُمَّ لا تُؤَاخِذْنِي فِيهِ بِالْعَثَرَاتِ وَ أَقِلْنِي فِيهِ مِنَ الْخَطَايَا وَ الْهَفَوَاتِ وَ لا تَجْعَلْنِي فِيهِ غَرَضا لِلْبَلايَا وَ الْآفَاتِ بِعِزَّتِكَ يَا عِزَّ الْمُسْلِمِينَ


روز پانزدهم‏
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ طَاعَةَ الْخَاشِعِينَ وَ اشْرَحْ فِيهِ صَدْرِي بِإِنَابَةِ الْمُخْبِتِينَ بِأَمَانِكَ يَا أَمَانَ الْخَائِفِينَ


روز شانزدهم‏
اللَّهُمَّ وَفِّقْنِي فِيهِ لِمُوَافَقَةِ الْأَبْرَارِ وَ جَنِّبْنِي فِيهِ مُرَافَقَةَ الْأَشْرَارِ وَ آوِنِي فِيهِ بِرَحْمَتِكَ إِلَى [فِي‏] دَارِ الْقَرَارِ بِإِلَهِيَّتِكَ يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ


روز هفدهم‏
اللَّهُمَّ اهْدِنِي فِيهِ لِصَالِحِ الْأَعْمَالِ وَ اقْضِ لِي فِيهِ الْحَوَائِجَ وَ الْآمَالَ يَا مَنْ لا يَحْتَاجُ إِلَى التَّفْسِيرِ وَ السُّؤَالِ يَا عَالِما بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ


روز هيجدهم‏
اللَّهُمَّ نَبِّهْنِي فِيهِ لِبَرَكَاتِ أَسْحَارِهِ وَ نَوِّرْ فِيهِ قَلْبِي بِضِيَاءِ أَنْوَارِهِ وَ خُذْ بِكُلِّ أَعْضَائِي إِلَى اتِّبَاعِ آثَارِهِ بِنُورِكَ يَا مُنَوِّرَ قُلُوبِ الْعَارِفِينَ


روز نوزدهم‏
اللَّهُمَّ وَفِّرْ فِيهِ حَظِّي مِنْ بَرَكَاتِهِ وَ سَهِّلْ سَبِيلِي إِلَى خَيْرَاتِهِ وَ لا تَحْرِمْنِي قَبُولَ حَسَنَاتِهِ يَا هَادِيا إِلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ


روز بيستم‏
اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي فِيهِ أَبْوَابَ الْجِنَانِ وَ أَغْلِقْ عَنِّي فِيهِ أَبْوَابَ النِّيرَانِ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِتِلاوَةِ الْقُرْآنِ يَا مُنْزِلَ السَّكِينَةِ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ


روز بيست و يكم‏
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِيهِ إِلَى مَرْضَاتِكَ دَلِيلا وَ لا تَجْعَلْ لِلشَّيْطَانِ فِيهِ عَلَيَّ سَبِيلا وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ لِي مَنْزِلا وَ مَقِيلا يَا قَاضِيَ حَوَائِجِ الطَّالِبِينَ


روز بيست و دوم‏
اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي فِيهِ أَبْوَابَ فَضْلِكَ وَ أَنْزِلْ عَلَيَّ فِيهِ بَرَكَاتِكَ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِمُوجِبَاتِ مَرْضَاتِكَ وَ أَسْكِنِّي فِيهِ بُحْبُوحَاتِ جَنَّاتِكَ يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ


روز بيست و سوم‏
اللَّهُمَّ اغْسِلْنِي فِيهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَ طَهِّرْنِي فِيهِ مِنَ الْعُيُوبِ وَ امْتَحِنْ قَلْبِي فِيهِ بِتَقْوَى الْقُلُوبِ يَا مُقِيلَ عَثَرَاتِ الْمُذْنِبِينَ


روز بيست و چهارم‏
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِيهِ مَا يُرْضِيكَ وَ أَعُوذُ بِكَ مِمَّا يُؤْذِيكَ وَ أَسْأَلُكَ التَّوْفِيقَ فِيهِ لِأَنْ أُطِيعَكَ وَ لا أَعْصِيَكَ يَا جَوَادَ السَّائِلِينَ


روز بيست و پنجم‏
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِيهِ مُحِبّا لِأَوْلِيَائِكَ وَ مُعَادِيا لِأَعْدَائِكَ مُسْتَنّا بِسُنَّةِ خَاتَمِ أَنْبِيَائِكَ يَا عَاصِمَ قُلُوبِ النَّبِيِّينَ


روز بيست و ششم‏
اللَّهُمَّ اجْعَلْ سَعْيِي فِيهِ مَشْكُورا وَ ذَنْبِي فِيهِ مَغْفُورا وَ عَمَلِي فِيهِ مَقْبُولا وَ عَيْبِي فِيهِ مَسْتُورا يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ


روز بيست و هفتم‏
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ فَضْلَ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ صَيِّرْ أُمُورِي فِيهِ مِنَ الْعُسْرِ إِلَى الْيُسْرِ وَ اقْبَلْ مَعَاذِيرِي وَ حُطَّ عَنِّيَ الذَّنْبَ وَ الْوِزْرَ يَا رَءُوفا بِعِبَادِهِ الصَّالِحِينَ


روز بيست و هشتم‏
اللَّهُمَّ وَفِّرْ حَظِّي فِيهِ مِنَ النَّوَافِلِ وَ أَكْرِمْنِي فِيهِ بِإِحْضَارِ الْمَسَائِلِ وَ قَرِّبْ فِيهِ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ مِنْ بَيْنِ الْوَسَائِلِ يَا مَنْ لا يَشْغَلُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّينَ


روز بيست و نهم‏
اللَّهُمَّ غَشِّنِي فِيهِ بِالرَّحْمَةِ وَ ارْزُقْنِي فِيهِ التَّوْفِيقَ وَ الْعِصْمَةَ وَ طَهِّرْ قَلْبِي مِنْ غَيَاهِبِ التُّهَمَةِ يَا رَحِيما بِعِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ


روز سی ‏ام‏
اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِيَامِي فِيهِ بِالشُّكْرِ وَ الْقَبُولِ عَلَى مَا تَرْضَاهُ وَ يَرْضَاهُ الرَّسُولُ مُحْكَمَةً فُرُوعُهُ بِالْأُصُولِ بِحَقِّ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِين‏
 

برگرفته از کتاب مفاتیح الجنان ( از تالیفات ثقة المحدثین حاج شیخ عباس قمی (ره) ) 


اعمال مشترکه شبهای قدر ( یعنی اعمالی که در هر شب قدر می توان انجام داد )

اول : غسل است‏
علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده كه غسل اين شبها را مقارن غروب آفتاب كردن بهتر است كه نماز شام را با غسل بكند.

 دوم : دو ركعت نماز است‏
در هر ركعت بعد از حمد هفت مرتبه سوره توحيد بخواند و بعد از تمام شدن نماز ؛ هفتاد مرتبه
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ بگويد در روايت نبوى صلى الله عليه و آله است كه از جاى خود برنخيزد تا حق تعالى او را و پدر و مادرش را بيامرزد.

سوم : قرآن مجيد را بگشايد و بگذارد در مقابل خود و بگويد اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكِتَابِكَ الْمُنْزَلِ‏ وَ مَا فِيهِ وَ فِيهِ اسْمُكَ الْأَكْبَرُ وَ أَسْمَاؤُكَ الْحُسْنَى وَ مَا يُخَافُ وَ يُرْجَى أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ عُتَقَائِكَ مِنَ النَّارِ پس هر حاجت كه دارد بخواهد.

چهارم : آنكه مصحف شريف ( قرآن ) را بگيرد و بر سر بگذارد و بگويد اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ‏ وَ بِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِيهِ وَ بِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ فَلا أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ پس ده مرتبه بگويد بِكَ يَا اللَّهُ و ده مرتبه بِمُحَمَّدٍ و ده مرتبه بِعَلِيٍّ و ده مرتبه بِفَاطِمَةَ و ده مرتبه بِالْحَسَنِ و ده مرتبه بِالْحُسَيْنِ و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ و ده مرتبه بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ و ده مرتبه بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ و ده مرتبه بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَى و ده مرتبه بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ و ده مرتبه بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ و ده مرتبه بِالْحُجَّةِ پس هر حاجت كه دارى طلب كن .

پنجم : زيارت كند امام حسين عليه السلام را (در خبر است كه: چون شب قدر می‏شود منادى از آسمان هفتم ندا می‏كند از بطنان عرش كه حق تعالى آمرزيد هر كه را كه به زيارت قبر حسين عليه السلام آمده)

ششم : احيا بدارد اين شبها را(همانا روايت شده: هر كه احيا كند شب قدر را گناهان او آمرزيده شود هر چند به عدد ستارگان آسمان و سنگينى كوه‏ها و كيل درياها باشد)

هفتم : صد ركعت نماز كند كه فضيلت بسيار دارد و افضل آن است كه در هر ركعت بعد از حمد ده مرتبه سوره توحيد بخواند.

هشتم : بخواند اللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْدا دَاخِرا لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعا وَ لا ضَرّا وَ لا أَصْرِفُ عَنْهَا سُوءا أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَى نَفْسِي وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّةِ حِيلَتِي فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ مَا آتَيْتَنِي فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمَهِينُ اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْنِي نَاسِيا لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي وَ لا [غَافِلا] لِإِحْسَانِكَ فِيمَا أَعْطَيْتَنِي وَ لا آيِسا مِنْ إِجَابَتِكَ وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي فِي سَرَّاءَ [كُنْتُ‏] أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَلاءٍ أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ و اين دعا را كفعمى از امام زين العابدين عليه السلام روايت كرده كه در اين شبها می‏خوانده در حال قيام و قعود و ركوع و سجود و علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده كه بهترين اعمال در اين شبها طلب آمرزش و دعا از براى مطالب دنيا و آخرت خود و پدر و مادر و خويشان خود و برادران مؤمن زنده و مرده ايشان است و اذكار و صلوات بر محمد و آل محمد عليهم السلام آنچه مقدور شود و در بعضى از روايات وارد شده است كه دعاى جوشن كبير را در اين سه شب بخوانند فقير گويد كه دعاى جوشن در سابق گذشت { برای خواندن دعای جوشن کبیر به کتاب مفاتیح الجنان مراجعه شود }  (و روايت شده: كه خدمت حضرت رسول صلى الله عليه و آله عرض شد كه اگر من درك كردم شب قدر را چه از خداوند خود بخواهم فرمود عافيت را)

برگرفته از کتاب مفاتیح الجنان ( از تالیفات ثقة المحدثین حاج شیخ عباس قمی (ره) ) 

  احادیث درباره ماه رمضان

امام صادق (ع) فرمودند : در هر شب ماه مبارک رمضان ، هنگام افطار بگو : (( سپاس خدا را که با یاری او روزه گرفتیم و با روزی او افطار کردیم . بار خدایا روزه این روز را از ما بپذیر و باز هم ما را یاری کن تا سایر روزهای این ماه روزه بگیریم.ما را در این ماه سالم بدار تا روزه های آن را با سهولت و عافیت ادا کنیم.سپاس خدا را که توفیق داد و روزه یک روز را سپری کردیم )).  گزیده کافی جلد 3 صفحه 141

امام صادق (ع) : روزه گرفتن تنها جلوگیری از خوردن و آشامیدن نیست . مریم مادر عیسی (ع) گفت : (( من نذر کرده ام که برای خدای رحمان روزه باشم )) یعنی جز به ستایش خدای رحمان ، دهان خود را باز نکنم . اگر روزه گرفتید ، زبان خود را حفظ کنید . چشم خود را از نگاه کردن به چیزهای حرام ببندید ، نزاع مکنید ، حسادت نکنید ، رسول خدا (ص) : شنید که یکی از بانوانش با دهان روزه خادم خود را فحش می دهد ، رسول الله (ص) فرمود : تا برایش خوراکی حاضر کنند و بعد به آن خانم گفت : میل کنید . خانم گفت : من روزه هستم ، رسول خدا (ص) به او گفت : (( چگونه روزه ای هستی که خادم خود را دشنام می دهی ؟ روزه گرفتن تنها جلوگیری از خوردن آب و غذا نیست )) امام صادق (ع) فرمود : هرگاه روزه گرفتی و دهان خود را از نوشیدنی و خوردنی بستی ، باید گوش و چشم تو نیز از حرام و ناشایست بسته شود ، بحث و جدل مکن ، خادمت را با نیش زبان آزار مده ( خادمت را با ناسزا اذیت مکن ) ، آرامش و وقاری که ویژه روزه داری است را از دست مده . مبادا روزی که روزه هستی اعمالت با روزهای قبل که روزه نیستی یکسان باشد.  گزیده کافی جلد 3 صفحه 135

امام صادق (ع) فرمود : هرگاه روزه گرفتی ، باید گوش و چشم و مو و پوست و همه اعضایت روزه بگیرد ، ( باید چیزهای خلاف گوش نکنی ، باید با چشمهایت به چیزی که خدا حرام فرموده نگاه نکنی ، باید بدنت را به نامحرم نزنی ) امام صادق (ع) فرمود : باید روزی که روزه میگیری با روزهای دیگری که روزه نیستی فرق کند.  گزیده کافی جلد 3 صفحه 134

امام صادق (ع) : موقعی که هلال ماه رمضان آشکار میشد ، امام صادق (ع) می گفت : (( بار خدایا این ماه مبارک را با صلح و صفا بر ما وارد کن ، همراه با یقین و ایمان و نیکی و احسان ، با موفقیت ما به طاعتی که دوست داری و از ما خشنود میشوی ))  گزیده کافی جلد 3 صفحه 128

امام صادق (ع) : اجر و پاداش کسی که افطار می دهد مانند اجر و پاداش روزه گیران است.  گزیده کافی جلد 3 صفحه 127

امام صادق (ع) : به امام صادق (ع) عرض شد : اگر کسی روز سی ام شعبان روزه بگیرد و بعدا معلوم شود که اول ماه رمضان بوده است ، روزه او چه صورت دارد ؟ امام صادق (ع) فرمودند : با توفیق الهی به روزه اول ماه رمضان موفق شده است.  گزیده کافی جلد 3 صفحه 132

رسولخدا (ص) فرمود : برای هر چیزی زکاتی است و زکات بدنها روزه است.  الکافی جلد 4 صفحه 62 حدیث 3

رسولخدا (ص) : روزه سپر آتش ( جهنم ) است. الکافی جلد 4 صفحه 162 (( یعنی بواسطه روزه گرفتن ، انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود ))

مولا علی (ع) : روزه پرهیز از حرامها است ، همچنانکه شخص از خوردنی و نوشیدنی پرهیز میکند.  بحارالانوار جلد 93 صفحه 249

امام صادق (ع) فرمود : آنگاه که روزه می گیری باید چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزه دار باشند. (( یعنی از گناهان پرهیز کند )) الکافی جلد 4 صفحه 87 حدیث 1

حضرت زهرا (ع) فرمود : روزه داری که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده ، روزه اش به چه کارش خواهد آمد.  بحارالانوار جلد 93 صفحه 295

مولا علی (ع) : چه بسا روزه داری که از روزه اش جز گرسنگی و تشنگی بهره ای ندارد و چه بسا شب زنده داری که از نمازش جز بی خوابی و سختی سودی نمیبرد.   نهج البلاغه حکمت 145

امام کاظم (ع) : دعای شخص روزه دار هنگام افطار مُستجاب میشود.  بحارالانوار جلد 93 صفحه 255 حدیث 33

امام صادق (ع) : هرکس روزه داری را افطار دهد ، برای او هم مثل اجر روزه دار است.  الکافی جلد 4 صفحه 68 حدیث 1

امام کاظم (ع) : افطاری دادن به برادر روزه دارت ، از گرفتن روزه ( مُستحبی ) بهتر است.  الکافی جلد 4 صفحه 68 حدیث 2

امام صادق (ع) : هرکس یک روز ، روزه ماه رمضان را ( بدون عُذر ) ، بخورد روح ایمان از او جدا میشود.  وسائل الشیعه جلد 7 صفحه 181 حدیث 4 و 5 ، من لایحضره الفقیه جلد 2 صفحه 73 حدیث 9

رسول خدا (ص) : اگر بنده (( خدا )) میدانست که در ماه رمضان چیست { چه برکتی وجود دارد } دوست میداشت که تمام سال ، رمضان باشد.  بحارالانوار جلد 93 صفحه 346

امام ابوجعفر (ع) فرمود : اسلام بر پنج اصل بنا شده است : نماز ، زکات ، حج ، روزه و ولایت.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 388 حدیث 1770

رسول خدا (ص) فرمود : روزه سپری در برابر آتش است.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 388

رسول خدا (ص) فرمود : شخص روزه دار ، همه وقت در حال عبادت است ، و اگرچه در بستر خود خوابیده باشد ، تا هر زمان که مسلمانی را غیبت نکند.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 388

امام صادق (ع) به علی بن عبدالعزیز فرمود : آیا تو را از اصل اسلام ، و فرع آن ، و قله و مرتفعترین نقطه آن باز نگویم ؟ گفت : بلی.فرمود : اصل آن نماز ، و فرع آن زکات ، و قله و مرتفعترین نقطه آن جهاد در راه خدای عزوجل است.آیا تو را از ابواب خیر باز نگویم ؟ روزه سپری در برابر آتش دوزخ است.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 389

 

امام صادق (ع) فرمود : خدای تبارک و تعالی به موسی (ع) وحی فرستاد که چه چیز تو را از راز و نیاز با من باز میدارد ؟ موسی گفت : پروردگارا تو را به علت بوی نامطبوع دهن روزه دار از گفتن راز و نیاز برتر میدارم ، پس خدای عزوجل به او وحی فرستاد که : ای موسی هر آینه بوی دهان شخص روزه دار نزد من از بوی مُشک خوشتر است.  من لایحضر الفقیه جلد 2 صفحه 390

امام صادق (ع) فرمود : خواب شخص روزه دار عبادت است و خاموشی اش تسبیح است ، و عملش مقبول درگاه خداوند ، و دعایش مستجاب است.   من لایحضر الفقیه جلد 2 صفحه 391

رسول خدا (ص) فرمود : کسی که یک روز خالصا لوجه الله روزه بدارد ، - چنانکه نیتش حتی به طلب بهشت و فرار از دوزخ آلوده نشود - آن روزه او با یکسال که آنرا به روزه برگزار کند - ولی چنین خلوصی در نیتش نباشد - برابر است.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 405

امام صادق (ع) فرمود : روزه { ماه } شعبان و ماه رمضان به خدا قسم باب توبه ای از جانب خدا است که به روی خلق گشوده شده است.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 414

امام ابوجعفر (ع) به جابر فرمود : ای جابر ، کسی که ماه رمضان بر او وارد شود ، پس روزش را روزه بدارد ، و بخشی از شبش را با تلاوت قرآن و دعاء بپا دارد ، و عضو تناسل و زبان خود را از ( حرام ) حفظ کند ، و چشمش را از نامحرم و مناظر زشت ، فرو پوشد ، و آزارش را از مردم باز دارد ، به مانند روزی که از مادر متولد شده است از گناهان بیرون می آید. جابر گفت : گفتم : فدایت شوم ، این چه حدیث خوب و دلپذیری است ! امام فرمود : این چه شرط دشواری است !.    من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 421

 امام على بن الحسين عليهما السّلام در ماه رمضان اين دعا را ميخواند:
خدايا اين ماه رمضانى است كه قرآن در آن نازل كرده ‏اى، و اين، ماه روزه داشتن است، و اين ماه بازگشت به سوى تو است، و اين ماه توبه در پيشگاه تو است، و اين ماه مغفرت و رحمت است و اين ماه آزادى از آتش دوزخ و دست يافتن به بهشت‏ است. خدايا پس آن را براى من ماهى پيراسته از آفات، و بلايا قرار ده، و عباداتم در ايام و لياليش را بپذير، و مرا براى قيام به وظائفش به بهترين نوع ياريت يارى فرماى، و بطاعتت موفق دار، و براى عبادتت و دعايت و تلاوت كتابت فراغت ببخش، و سهم مرا از بركت عظيم ساز، و بهره‏ ام از عافيت را نيكو قرار ده، و در اين ماه بدنم را صحيح و سالم بدار، و روزيم را گسترده نما، و مهمّاتم را كفايت كن، و دعايم را به اجابت برسان، و به آنچه اميد به آن بسته ‏ام نائلم فرما.
خدايا در اين ماه خواب آلودگى، و كسالت و افسردگى، و سستى، و قسوت، و خشونت، و غفلت، و غرور را از من دور ساز، خدايا در اين ماه از علّتها و دردها، و هموم و احزان، و عوارض و امراض، و خطاها و گناهان، بركنارم دار، و خستگى و بلا و رنج و مشقّت را از من بگردان، زيرا كه شنونده و پذيرنده هر دعائى.
خدايا در اين ماه مرا از شيطان رجيم، و تلقين هايش، و عيبجوئيش، و القائاتش، و دميدنش، و وسواسش و نيرنگش، و مكرش، و حيله‏ هايش، و انگيختن آرزوهايش، و فريبش، و فتنه ‏اش، و نيروى سواره و پياده‏ اش، و شركايش، و [و احزابش‏]، و يارانش، و پيروانش، و مصاحبانش، و اشياعش، و دوستانش، و همگى خدعه ‏هاشان پناه ده. خدايا ، در اين ماه اكمال روزه‏ اش، و رسيدن به دلخواه از قيامش، و كامل ساختن صبر و ايمان، و يقين، و قصد قربتى كه موجب خشنوديت از من باشد را روزيم ساز، و پس از آن اين عطايا را به صورت اضعاف كثير، و در برابر اجر عظيم از من بپذير.
خدايا در اين ماه جدّ و جهد و نيرو و نشاط و انابه و توبه و اميد و بيم و زارى و خشوع و صدق زبان و وحشت و هراس از خودت، و اميدوارى به خودت، و توكل بر خودت، و اطمينان به خودت، و پارسائى از محرماتت را به ضميمه گفتار شايسته، و سعى پذيرفته، و عملى به اوج قبول ارتقاء يافته، و دعائى به اجابت رسيده نصيبم فرما، و در اثر عارضه ‏اى، و مرضى، و اندوهى ميان من و چيزى از آنها حائل قرار مده، به رحمت تو اى مهربان‏ترين مهربانان. من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 432

 رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله، چون روزه‏ اش را ميگشود ، ميگفت : خدايا براى تو روزه داشتيم، و با رزق تو افطار كرديم، پس آن را از ما بپذير.تشنگى از ما بر طرف شد، و رگها رطوبت يافت، و اجر و ثواب به جاى ماند.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 435

 ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : در هر شب از شبهاى ماه رمضان تا آخر آن به هنگام افطار ميگوئى: «خدائى را ستايش و سپاس كه ما را يارى كرد، تا روزه داشتيم، و روزى عطا كرد تا افطار كرديم.خدايا از ما بپذير، و ما را بر ادامه آن يارى فرماى ، و در اين ماه از كليه آفاتمان به سلامت دار، و عباداتمان را به سهولت و عافيتى از جانب خود پذيرا باش.خدائى را ستايش و سپاس كه ما را به انجام روزه روزى از روزهاى ماه رمضان موفّق داشت.»
 و نیز امام  صادق عليه السّلام فرمود : دعاى روزه دار به هنگام افطار مستجاب می ‏شود.   من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 435

 و در روايت منصور بن يونس، از ابو بصير، از امام صادق عليه السّلام آمده است كه دروغ بستن بر خدا و بر ائمه عليهم السّلام روزه را باطل ميكند.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 436

 و محمّد بن مسلم از  امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود: چون روزه گرفتى پس ميبايد گوش تو و چشمت، و مويت، و پوستت روزه بدارد، و امام عليه السّلام چيزهائى غير از اين چند چيز را نيز برشمرد، و فرمود: روز روزه داشتنت مانند روزی که روزه نیستی ،  نيست. (نبايد يكسان باشد)   من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 436

 و ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : روزه‏ دار كسى نيست كه تنها از خوردنى و نوشيدنى امساك كند، زيرا مريم گفت:
«من براى خداى رحمان روزه ‏اى نذر كرده ‏ام» يعنى سكوتى را، پس زبانهاتان را نگاه داريد، و چشمهاتان را فرو پوشيد، و حسد به يك ديگر مبريد، و با هم نزاع مكنيد، زيرا حسد چنان ايمان را ميخورد كه آتش هيزم را.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 437

 و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله زنى را شنيد كه كنيزيش را دشنام می ‏گفت در حالى كه روزه ‏دار بود ، پس رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود تا طعامى حاضر كردند، و آن زن را فرمود: بخور، زن گفت: من روزه دارم، پس پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: چگونه روزه دار هستى در حالى كه كنيزت را دشنام گفتى؟! روزه تنها امساك از خوردنى و نوشيدنى نيست .  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 438

 امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه روزه گرفتى گوش و چشم تو نيز بايد از ارتكاب حرام و زشت روزه بدارد، و در اين حال از كشمكش و ناسزاگوئى و
آزار خدمتگار بپرهيزى، و بر تو است كه سنگينى و وقار روزه دار را داشته باشى، و آن روزت با روزى كه روزه ندارى يكسان نباشد.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 438

 از امير المؤمنين عليه السّلام در باره يوم الشّك سؤال كردند، پس فرمود: هر آينه اگر روزى از شعبان را روزه بدارم براى من خوشايندتر از آن است كه روزى از ماه رمضان را افطار كنم. بر او جايز است كه آن روز را به عنوان يكى از روزهاى شعبان روزه بدارد، پس در اين صورت اگر از ماه رمضان بود براى او كفايت میكند. و اگر از ماه شعبان بود زيانى به او وارد نمی ‏سازد، و كسى كه آن روز را با شك و ترديد روزه بدارد، بايد قضاى آن را بجا آورد، اگر چه معلوم شود كه آن روز از ايّام رمضان بوده است، زيرا هيچ فريضه‏ اى جز با يقين قبول نمی ‏شود. و براى كسى كه در يوم الشك روزه می ‏گيرد جايز نيست كه نيّت كند كه آن روز از ماه رمضان است.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 459

 بشير نبّال از امام صادق عليه السّلام درباره يوم الشّكّ سؤال كرد، و آن امام عليه السّلام فرمود: آن روز را- به نيّت استحباب- روزه بدار، پس اگر معلوم شد كه آن روز از شعبان بوده است، روزه ‏اى مستحبّى بجا آورده ‏اى، و اگر از ماه رمضان بوده است، پس به روزه روزى از آن ماه توفيق يافته‏ اى.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 460

 ابو الصّبّاح كنانى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : كسى كه روزه دارى را افطارى بدهد اجرى برابر با او دارد.من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 471

 امام صادق عليه السّلام فرمود: سدير در ماه رمضان بر پدرم عليه السّلام وارد شد، پدرم به او فرمود: اى سدير، آيا ميدانى كه اين چه شبهائى است؟
پس سدير گفت: آرى، فدايت شوم، اين شبهاى ماه رمضان است، بفرما منظور چيست؟ پس پدرم به او فرمود: آيا می ‏توانى در هر شبى از اين شبها ده بنده از اولاد
اسماعيل عليه السّلام را آزاد سازى؟ سدير گفت: پدر و مادرم به فدايت، مال من به اين كار نمی ‏رسد. پس پدرم همچنان از شمار آن بندگان ميكاست، تا به يك بنده رسيد، و سدير در هر نوبت می ‏گفت: توانائى آن را ندارم. پس پدرم به او فرمود: آيا توان آن را ندارى كه در هر شبى مرد مسلمانى را به افطار فراخوانى؟ گفت: آرى، و ده مرد را. آنگاه پدرم عليه السّلام به او فرمود: منظور من همين بود اى سدير، زيرا افطارى دادنت به برادر مسلمانت با آزاد كردن بنده‏ اى از اولاد اسماعيل عليه السّلام برابر است.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 471

 امام علىّ بن الحسين عليه السّلام چون روز روزه داشتنش فرا- می ‏رسيد، می ‏فرمود تا گوسفندى را ذبح می ‏كردند، و اعضايش را تقطيع كرده و آن را می پختند، پس شامگاهان به روى ديگها خم می ‏شد، تا در حال روزه داشتن بوى آن را بيابد، و آنگاه می ‏فرمود: كاسه ‏اى را بياوريد، براى خانواده فلان از اين غذا بكشيد، براى خانواده فلان غذا بكشيد،- تا همگى آن به پايان می ‏رسيد- پس آنگاه نانى وخرمائى می ‏آوردند، و شام آن امام همان بود.   من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 472

 رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: «سحرى بركت است، و فرمود: امّت من سحرى را وانمی ‏گذارد، اگر چه با خرماى خشكيده پوسيده‏ اى باشد».  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 473

 ابو بصير در باره سحرى براى كسى كه اراده روزه گرفتن كند، از امام صادق عليه السّلام سؤال كرد كه: آيا آن بر او واجب است؟ آن حضرت عليه السّلام فرمود: اگر بخواهد باكى نيست كه بدون سحرى روزه بگيرد، و امّا در ماه رمضان بهتر آن است كه از سحرى استفاده كند. من خوش دارم كه آن در ماه رمضان ترك نشود.من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 474

 عبيد بن زراره از امام صادق عليه السّلام در باره قول خداى عزّ و جلّ «فمن شهد منكم الشهر فليصمه» سؤال كرد، امام فرمود: چه روشن است معنى آن! كسى كه حاضر در وطن باشد ميبايد آن ماه را روزه بگيرد، و كسى كه سفر كند ميبايد روزه نگيرد. من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 482

 عيص بن قاسم از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود: چون مرد در ماه رمضان به سفر رود ميبايد افطار كند، و فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در ماه رمضان از مدينه به سوى مكه روان شد، و مردم با او بودند، و در ميان ايشان پيادگانى می ‏بودند، پس چون در ساعتى ما بين ظهر و عصر به سرزمين «كراع الغميم» رسيد، قدحى آب خواست، و نوشيد، و افطار كرد، و مردم نيز با آن حضرت افطار كردند، ولى بعضى از مردم روزه خود را به پايان بردند، و از اين رو ايشان را «عصات» ناميد، و هر شخص مسلمان را همى بايد تا فرمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را به كار بندد.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 483 

 از امام صادق عليه السّلام سؤال كردند كه: چگونه شب قدر بهتر از هزار ماه است؟ امام عليه السّلام فرمود: انجام عمل صالح در آن شب از انجام آن در هزار ماهى كه شب قدر در آنها نباشد بهتر است.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه504  

 از امام صادق  عليه السّلام در باره شب قدر سؤال كردند، پس فرمود:
در آن شب فرشتگان و نويسندگان به آسمان دنيا فرود می ‏آيند، و همگى وقايعى را كه در آن سال واقع می ‏شود، و هر رويدادى را كه به بندگان می ‏رسد، و هر امرى را كه مشيّت خداى عزّ و جلّ به آن تعلّق گرفته است، می ‏نويسند، پس خداى تبارك و تعالى هر چيز از آنها را كه مقدم می ‏دارد، و هر چه را كه بخواهد به تاخير می ‏اندازد، و محو می كند، و ثابت می ‏دارد، و امّ الكتاب در نزد او است.   من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه505   

 قاسم بن يحيى، از جدّش، حسن بن راشد روايت كرده است كه گفت: به امام صادق عليه السّلام معروض داشتم كه مردم ميگويند كسى كه ماه رمضان را روزه بدارد، در شب قدر مغفرت الهى بر او نازل می ‏شود، پس امام عليه السّلام فرمود:
اى حسن، مزد كارگر را وقت فراغتش از كار می ‏پردازند، و مغفرت مزدى در برابر روزه است، و از اين رو آن را در شب عيد می ‏بخشند. گفتم: فدايت شوم، پس براى ما چه عملى در آن شب شايسته است؟ فرمود: چون خورشيد غروب كند سه ركعت نماز مغرب را به جاى آور و هر دو دست را به سوى آسمان بردار، و بگو: اى صاحب تفضّل و عطا، و اى مالك قدرت و قوّت بی ‏انتها، اى گزيننده محمّد و يار و ياور او، درود و رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد و هر گناهى را كه مرتكب شده ‏ام، و من آن را از ياد برده ‏ام، در صورتى كه آن نزد تو در نامه‏اى بيان‏ كننده محفوظ و مضبوط است. بر من بيامرز.
سپس به سجده می ‏افتى و صد بار ميگوئى: «اتوب الى اللَّه» و در آن حال‏ سجود برآوردن حوائجت را مسألت ميكنى.   من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 520    

 امام حسن بن علىّ عليهما السّلام مردمان را نگريست كه در روز عيد فطر بازى ميكنند و می ‏خندند، پس رو به ياران خود كرد و گفت: خداى عزّ و جلّ ماه رمضان را ميدان مسابقه ‏اى براى خلق خود آفريده است كه به وسيله طاعت او به سوى خشنوديش بر يك ديگر سبقت ميجويند، پس گروهى از مردم سبقت گرفتند و پيروز شدند، و گروهى ديگر واپس ماندند، و نوميد و محروم گشتند، پس عجب است، و بسيار عجب است از كسى كه در چنين روز كه نيكوكاران و كوشندگان در آن روز مثاب و مأجور ميشوند، و كوتاهی ‏كنندگان نوميد و محروم ميگردند، در كار خنده، و سرگرم بازى باشد. و به خدا قسم كه اگر پرده برداشته ميشد، هر آينه هر نيكوكارى به‏ افزودن در نيكوكاريش، و هر تبهكارى به جبران تبهكاريش همى كوشيد.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 528   

 و حنان بن سدير، از عبد اللَّه بن دينار، از امام ابو جعفر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: اى عبد اللّه، هيچ عيدى از اعياد مسلمين چه اضحى و چه فطر تجديد نميشود، مگر آنكه در آن عيد حزنى براى آل محّمد صلّى اللَّه عليه و آله تجديد ميگردد گفتم: و چرا؟ فرمود: زيرا كه ايشان حقّ خود را در دست ديگران می ‏بينند.من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 529   

و عبد اللّه بن لطيف تفليسى، از رزين روايت كرده است كه گفت : امام صادق عليه السّلام فرمود: زمانى كه حسين بن علىّ عليهما السّلام را به ضربت شمشير از پا درآوردند، و براى جدا كردن سر مطهّرش شتاب كردند، مناديى از درون عرش ندا داد كه: الا اى امّت سرگردان گمراه بعد از پيامبر خود، خدا شما را نه براى اضحائى توفيق دهد! و نه فطرى. و در خبر ديگر: نه براى روزه ‏اى و نه براى فطرى.
سپس امام صادق عليه السّلام فرمود: پس لا جرم ايشان توفيق نيافته ‏اند، و نخواهند يافت، تا زمانى كه منتقم خون حسين بن علىّ عليهما السّلام قيام كند.من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 529   

پیغمبر اکرم (ص) به اصحاب خود فرمود : عملی را بگویم که اگر انجام دهید شیطان به قدر فاصله مشرق و مغرب از شما دور میشود.عرض کردند بفرمائید.فرمود : روزه صورت شیطان را سیاه میکند ، صدقه پشت او را میشکند دوستی در راه خدا و کمک کردن به یکدیگر در کارهای نیک شیطان را بیچاره می نماید توبه و استعفار رگ قلبش را پاره میکند هر چیزی زکات و پاک کردن دارد زکات بدن روزه است. از حضرت صادق (ع) نقل شده که در تفسیر آیه شریفه ( واستعینوا بالصبر و الصلوة) فرمود : منظور از صبر روزه است هرگاه برای شخصی پیش آمد سختی شود روزه بگیرد زیرا خداوند میفرماید : {{ بوسیله روزه و نماز کمک بگیرید }} وافی جلد 2 باب صوم صفحه 6 ، پند تاریخ جلد 5 صفحه 242

امام باقر (ع) : هرچیزی بهاری دارد ، و بهار قرآن ماه رمضان است.  معانی الاخبار جلد 2 صفحه 70

حضرت محمد (ص) : ماه رمضان ماه بزرگی است خداوند نیکی ها را در این ماه مضاعف کند و بدیها را محو فرماید و درجات ( روزه داران ) را بالا برد ، هرکه در این ماه صدقه ای دهد خدا او را می آمرزد و هرکه به مملوکان و خدمتکارانش احسان کند خدایش می آمرزد و هرکه خوش خلقی نماید خداوند او را می آمرزد و هرکه خشم خود را فرو خورد خدایش بیامرزد و هرکه صله رحم کند خدا او را می آمرزد  ، سپس فرمود این ماه شما مانند ماههای دیگر نیست زیرا چون به شما رو آورد با برکت و رحمت رو کند و چون بر شما پشت کند با آمرزش گناهان میرود ، این ماهی است که حسنات در آن مضاعف و اعمال نیک در آن مورد قبول ( خدا ) است ، هرکه در این ماه برای خدای عزوجل دو رکعت نماز ( مستحبی و نافله ) بخواند خداوند او را می آمرزد ، سپس فرمود : بدبخت حقیقی کسی است که این ماه از دستش به در رود و گناهانش آمرزیده نشود و موقعیکه خوش کِرداران به دریافت جوائز پروردگار کریم موفق و کامیاب گردند او زیانکار باشد.  امالی صدوق مجلس 13 حدیث 2

حضرت محمد (ص) : روزه سپر آتش دوزخ است.  اصول کافی جلد 3 باب دعائم الاسلام حدیث 5

خداوند عزوجل فرمود : روزه مخصوص من است و من خود پاداش آنرا میدهم.  جواهر السنیة صفحه 120

حضرت محمد (ص) : روزه دار مادامیکه غیبت مسلمانی را نکرده در حال عبادت است ، اگرچه در رختخوابش خوابیده باشد.  تحف العقول مواعظ النبی (ص)

حضرت محمد (ص) : هرکه یک روز برای خدا روزه مستحبی بگیرد خداوند او را داخل بهشت گرداند.    وافی جلد 2 کتاب الصیام صفحه 6

حضرت محمد (ص) : خواب روزه دار عبادت و نَفَسَش تسبیح است.   وسائل الشیعه کتاب الصوم باب الستحباب القیلولة للصائم حدیث 2

حضرت محمد (ص) : هرکه برای طلب ثواب از خدا یک روز روزه مستحبی بگیرد آمرزشش لازم آید.  امالی صدوق مجلس 82 حدیث 2

حضرت محمد (ص) : خداوند فرشتگان را برای دعا به روزه داران گُمارده است.   سفینة البحار جلد 2 صفحه 64 نقل از نوادر راوندی

حضرت محمد (ص) : برای هر روزه داری دعائی ( مستجاب ) است.   اثنی عشریه صفحه 16

حضرت محمد (ص) : برای هرچیزی دری است و در عبادت روزه است. اثنی عشریه صفحه 16

حضرت محمد (ص) : روزه داری نیست که نزد گروهی که غذا میخورند حاضر شود جز آنکه اعضاء او تسبیح گویند و فرشتگان هم برایش طلب رحمت کنند و آن موجب آمرزش او شود.   امالی صدوق مجلس 86 حدیث 9

حضرت محمد (ص) : با خوردن سحور به روزه گرفتن در روز و با خواب قیلوله به قیام در شب کمک کنید.   وافی جلد 2 کتاب الصیام باب فضل السحور صفحه 36

حضرت محمد (ص) : برای روزه دار دو شادی است : یکی موقع افطارش و شادی دیگر روزی که پروردگارش را ملاقات میکند.   وسائل الشیعه کتاب الصوم باب استحباب صوم کل یوم عدا الایام المحرمة حدیث 30

حضرت محمد (ص) : برای بهشت دری است که ریان نامیده میشود از آن داخل نمیشود مگر روزه داران.  وسائل الشیعه کتاب الصوم باب استحباب صوم کل یوم عدا الایام المحرمة حدیث 31

حضرت محمد (ص) : هیچ مومنی نیست که ماه رمضان را برای خدا روزه بگیرد جز اینکه خداوند برایش هفت خصلت واجب گرداند : اول اینکه گوشتهای روئیده از حرام در بدنش آب شود ، دوم اینکه به رحمت خود نزدیکش گرداند ، سوم کفاره خطای پدرش آدم محسوب شود ، چهارم خداوند سختی مرگ را بر او آسان نماید ، پنجم در روز قیامت از گرسنگی و تشنگی در امان است ، ششم خداوند عزوجل از میوه های پاکیزه بهشت به او بخوراند ، هفتم خداوند عزوجل برات آزادی از دوزخ به او عطا فرماید.  خصال الصدوق باب السبعه حدیث 12

حضرت محمد (ص) : هر چیزی زکاتی دارد و زکات بدن هم روزه گرفتن است.   روضة الواعظین صفحه 350

حضرت محمد (ص) : زمانیکه روزه گرفتی باید گوش و چشمت هم روزه بگیرد و روز روزه داریت نباید مانند روز خوردنت باشد.  جامع الاخبار صفحه 94

حضرت محمد (ص) : شعبان ماه من و رمضان ماه خداوند عزوجل است پس هرکه از ماه من یک روز روزه بگیرد ، در روز قیامت من شفیع او هستم و هرکه ماه رمضان را روزه بگیرد از آتش دوزخ آزاد شود.   امالی صدوق مجلس 91 حدیث 5

 امام صادق (ع) فرمود: پنج چيز روزه روزه دار را باطل ميكند : خوردن و آشاميدن و انجام امر جنسى و سر زير آب فرو بردن و بر خدا و رسول و امامان دروغ بستن.   خصال الصدوق جلد 1 صفحه 317

 رسول خدا (ص) فرمود:  پنج چيز به امت من در ماه رمضان عطا شده است كه به امت هيچ پيغمبرى پيش از من عطا نشده است ، يكى از آن پنج اين است كه چون شب اول ماه رمضان شود خداى عزوجل به آنان نظر كند و هر كس مورد توجه خداى شد هرگز او را عذاب نخواهد فرمود.
دوم آنكه بوى دهانشان به هنگام عصر نزد خداى عزوجل از مُشك خوشبوتر باشد.
سوم آنكه فرشتگان شبانه روز براى آنان طلب آمرزش كنند.
چهارم آنكه خداى عزوجل بهشت را مأمور فرمايد كه براى بندگانم آمرزش بطلب و خود را براى آنان بياراى تا مگر خستگى و آزار دنيا از جانشان بدر آيد و به بهشت و پذيرائى من در آيند.
پنجم آنكه چون شب آخر فرا رسد همگى آنان آمرزيده شوند مردى عرض كرد يا رسول اللَّه در شب قدر آمرزيده شوند ؟ فرمود: كارگران را نه بينى كه چون از كار فارغ شوند مزد خويش دريافت كنند.  خصال الصدوق جلد 1  صفحه 353 

حضرت رسول (ص) به جابر بن عبدالله انصاری فرمودند : ای جابر ، این ماه رمضان است ، هرکسی روزه بگیرد و مقداری از شب آن را به عبادت مشغول شود و شکم و شهوت و زبانش را نگهدارد ، خارج میشود از گناهان همچنان که ماه تمام میشود . پس جابر سئوال کرد : ای رسول خدا ، چه گفتار زیبایی است ! رسول خدا (ص) فرمودند : ای جابر ، و این شرائط ، بسیار سخت است.  وافی جلد 7 صفحه 55 باب 58

رسول خدا (ص) فرمود : ماه رمضان ماهی است که خداوند روزه آن را واجب کرده بر شما ، هرکس از روی ایمان و فرمانبری روزه بگیرد گناهانش بخشیده میشود مانند روزی که از مادرش متولد شده است.  وافی جلد 7 صفحه 55 باب 58

رسول خدا (ص) فرمودند : روزه بگیرد تا سالم باشید.  مستدرک الوسائل جلد 7 صفحه 502

رسول خدا (ص) : روزه سپری است در برابر آتش جهنم.  کافی جلد 2 صفحه 19

حضرت محمد (ص) فرمودند : ماه مبارک رمضان ماهی است که در آن به میهمانی الهی دعوت شده اید و مورد اکرام خداوند هستید.  بحار جلد 96 صفحه 356 حدیث 35 چاپ بیروت

امام صادق (ع) : کسی که روزی از ماه رمضان را ( بدون عذر ) افطار کند ، روح ایمان از او بیرون خواهد رفت. وافی جلد 7 صفحه 41

حضرت علی (ع) : روزه امتحانی است برای خلوص بندگان.  نهج البلاغه جلد 3 صفحه 208 کلمه 253

امام باقر (ع) : اسلام بر پنج چیز بنا شده است : نماز ، زکات ، حج ، روزه و ولایت.  المحجة البیضاء جلد 2 صفحه 122

در حدیث است که (( حمزة بن محمد )) به حضرت امام حسن عسکری (ع) نوشت : چرا خدا روزه را واجب فرمود ؟ پاسخ رسید : برای اینکه ثروتمند احساس کند شدت گرسنگی را تا بر فقرا رحم کند.   وافی جلد 7 صفحه 6 باب 2

امام صادق (ع) : خداوند روزه را واجب گردانید تا به وسیله آن غنی و فقیر مساوی گردند.   وافی جلد 7 صفحه 6 باب 2

امام صادق (ع) فرمودند : روزه برای من است و پاداش آن بر من واجب است.  وافی جلد 7 صفحه 5 باب 1

حضرت محمد (ص) فرمود : بنده روزه داری نیست که به او دشنام داده شود و او به دشنام دهنده بگوید : من روزه هستم . سلام بر تو ! من دشنام نمی دهم ؛ چنان چه تو دشنام می دهی ؛ مگر این که پروردگار تعالی میفرماید : بنده من به وسیله روزه از شر بنده ( به من ) پناه جست.من به تحقیق او را از (شر) آتش پناه دادم.   کافی جلد 3 صفحه 88

حضرت محمد (ص) : بدبخت کسی است که از آمرزش خدا در این ماه بزرگ محروم بماند و نتواند خود را عوض کند و گناه و معصیت را کنار بگذارد.  بحارالانوار جلد 96 صفحه 356

حضرت مولا علی (ع) : امروز ، عید است برای کسی که روزه اش مقبول ، و سعی و کوشش مشکور ، و گناهش مغفور شده باشد.  نهج البلاغه جلد 4 صفحه 100

امیرالمومنین مولا علی (ع) فرمود : امروز برای ما عید است و فردا هم برای ما عید است و هر روزی را که در آن معصیت خدا نکنیم آن روز برای ما عید است.  مستدرک الوسائل جلد 6 صفحه 154

حضرت محمد (ص) : روز عید فطر ، فرشتگان بر در هر راهی می ایستند و ندا می دهند : ای مسلمانان ، صبح خود را با آروزی خیر از خداوند بخشنده آغاز کنید تا ثواب بزرگی از طرف خدا به شما برسد ، همانا به شب زنده داری امر شدید ، انجام دادید و نیز به روزه داری مامور شدید فرمان بردید ، و پروردگارتان را اطاعت کردید ، پس جوائزتان را دریافت کنید . هنگامی که نماز عید خوانده میشود منادی ندا می دهد ، آگاه باشید که پروردگارتان شما را آمرزید ، برگردید به منازلتان در حالی که هدایت شده هستید . امروز روز جائزه و در آسمان هم به همین اسم نامیده شده است.  منقول از طبرانی و کبیر

 امام صادق «ع» فرمود : هر كه روزه ‏اش را با قول صالح يا عمل صالح ختم كند خدا روزه او را قبول كند عرض شد يا ابن رسول اللَّه «ص» قول صالح چيست؟ فرمود شهادت به يگانگى خدا و عمل صالح اخراج فطره.   امالى شيخ صدوق ترجمه كمره‏ اى صفحه 100

امیرالمومنین علی (ع) فرمود : در روز عید فطری خطبه خواند و فرمود : ای مردم این روز شما روزی است که در آن نیکوکاران ثواب داده میشوند ، و بدکاران زیانکار میگردند ، و شبیه ترین روز است به روز قیامت شما . پس یاد کنید به بیرون آمدنتان از منزلهایتان بسوی نمازگاهتان ، بیرون آمدن خودتان را از قبرها بسوی پروردگارتان ، و یاد کنید به ایستادنتان در نمازگاهتان ، ایستادنتان را در برابر پروردگارتان ؛ و یاد کنید به بازگشت بسوی منازلتان ( بازگشت خود را به سوی منازلتان ) در بهشت یا آتش. و بدانید بندگان خدا ! کمتر چیزی که برای مردان و زنان روزه دار است این است که فرشته ای در روز آخر ماه رمضان ندا میکند ، شادمان باشید بندگان خدا به تحقیق گناهان گذشته شما آمرزیده شد ، پس نگاه کنید چگونه می باشید در اعمال و رفتار آینده که چگونه آغاز می نمائید.   امالی صدوق صفحه 88 و 89 مجلس 21

پیغمبر اکرم (ص) به اصحاب خود فرمود : عملی را بگویم که اگر انجام دهید شیطان به قدر فاصله مشرق و مغرب از شما دور میشود.عرض کردند بفرمائید.فرمود : روزه صورت شیطان را سیاه میکند ، صدقه پشت او را میشکند دوستی در راه خدا و کمک کردن به یکدیگر در کارهای نیک شیطان را بیچاره می نماید توبه و استعفار رگ قلبش را پاره میکند هر چیزی زکات و پاک کردن دارد زکات بدن روزه است. از حضرت صادق (ع) نقل شده که در تفسیر آیه شریفه ( واستعینوا بالصبر و الصلوة) فرمود : منظور از صبر روزه است هرگاه برای شخصی پیش آمد سختی شود روزه بگیرد زیرا خداوند میفرماید : {{ بوسیله روزه و نماز کمک بگیرید }} وافی جلد 2 باب صوم صفحه 6 ، پند تاریخ جلد 5 صفحه 242

رسول خدا (ص) فرمود : سحرها موجب خیر و برکت هستند.  حکمت روزه صفحه 75

رسول خدا (ص) فرمود : خوردن سحری را رها نکنید ، اگر به اندازه یک خرمای کوچک هم که شده سحری بخورید. حکمت روزه صفحه 75

امام صادق (ع) فرمود : افطار به برادر مسلمانت و خوشحال کردن او ثوابش از روزه ات بیشتر است.  حکمت روزه صفحه 78

امام صادق (ع) فرمود : کسی که به یک روزه دار مومن افطاری دهد ، خداوند سبحان هفتاد فرشته را قرار میدهد که او را از همان شبی که افطاری داد ، تا سال آینده در چنین شبی تقدیس کنند.   حکمت روزه صفحه 78

حضرت محمد (ص) فرمودند : روزه دل را صفا و نورانیت می بخشد.  بحارالانوار جلد 96 صفحه 254

روزه واقعی سبب توجه بیشتر و پناه بردن به خدای بزرگ میگردد.   بحارالانوار جلد 96 صفحه 254

روزه حقیقی رحمت خداوند بزرگ را نزدیک مینماید.  من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 44

( با روزه گرفتن انسان بیشتر متوجه خداوند و ناتوانی خود میشود ) این سبب میگردد که انسان روزه دار بیشتر آه و ناله و احساس بندگی و گریه و زاری به آستانه مقدسه خداوند سبحان نماید.  بحارالانوار جلد 96 صفحه 254

روزه واقعی آثار پلید و زشت مال حرام را در بدن ذوب میکند.   من لایحضرالفقیه جلد 2 صفحه 44

روزه حقیقی گناهان را کاهش میدهد.  بحارالانوار جلد 93 صفحه 354

با گرفتن روزه حسنات و ثواب ها چند برابر میگردد.  بحارالانوار جلد 93 صفحه 354

رسول خدا (ص) فرمود : روزه واقعی باعث از بین رفتن حرص و وَلَع برای جمع آوری مال دنیا ، و مانع بکار بردن همت و کوشش در این جهت میشود.  بحارالانوار جلد 93 صفحه 254

رسول خدا (ص) فرمود : روزه آرزوهای نامشروع نَفس را که منشاء تمام مفاسد است را می میراند ، و نیروی شهوت را فرو می نشاند ، و آن را کنترل میکند.   بحارالانوار جلد 93 صفحه 254

روزه باعث کنترل قوه شهوت و اجتناب از گناهان است.  وسائل الشیعه جلد 7 صفحه 300

رسول گرامی اسلام (ص) فرمود : ای جوانان بر شما لازم است که ازدواج کنید ، و اگر قدرت آنرا نداشتید ، روزه بگیرید ، زیرا روزه باعث مهار کردن شهوت و اجتناب از گناهان خواهد شد.  وسائل الشیعه جلد 7 صفحه 300

امام صادق (ع) : خداوند بزرگ روزه را واجب کرد تا بین غنی و فقیر مساوات برقرار کند.برای این که انسان غنی و ثروتمند درد گرسنگی را لمس نمی کند تا به فقیر رحم کند ، زیرا غنی هر وقت چیزی بخواهد قدرت تهیه و خرید آنرا دارد ( در صورتی که انسان فقیر ندارد ) خداوند سبحان با روزه خواست بین بندگانش تساوی برقرار کند ، و با روزه گرفتن آدم ثروتمند درد گرسنگی و تشنگی فقیر را بچشد تا به بندگان ضعیف رحم و کمک کند.  من لایحضر الفقیه جلد 2 صفحه 43 ؛ وسائل الشیعه جلد 7 صفحه 3 ، علل الشرایع جلد 2 باب 108 صفحه 78

حضرت علی (ع) فرمود : روزه باعث آرامش بدن و اجتناب از معاصی است.  نهج البلاغه خطبه 234 مرحوم فیض

حضرت علی (ع) فرمودند : روزه کبر و غرور را از بین میبرد.  نهج البلاغه خطبه 234

حضرت محمد (ص) فرمود : میخواهید شما را آگاه کنم به کاری که اگر شما آن را عمل کنید شیطان به اندازه فاصله بین مشرق و مغرب از شما دور خواهد شد ؟ اصحاب گفتند : بلی. آن حضرت (ص) فرمود : روزه روی شیطان را سیاه میکند ، صدقه پشت او را می شکند ، محبت در راه خداوند سبحان و توجه به عمل صالح ، کمر او را خُرد میکنند ، و طلب آمرزش و استغفار ( و از ته دل سوختن ) رگ قلب و شاهرگ شیطان را قطع میکند.و برای هر چیزی زکات است و زکات بدن ها روزه میباشد.  حکمت روزه ( چاپ جدید ) به نقل از بحارالانوار جلد 92 صفحه 246 و 256

حضرت محمد (ص) : کسی به پشت زنی با توجه و دقت نگاه کند به طوری که برجستگی های بدنش را ببیند در حالی که روزه است این شخص در حقیقت روزه نیست.  معانی الاخبار صفحه 410 ؛ بحارالانوار جلد 93 صفحه 290

حضرت محمد (ص) : خداوند بزرگ به وسیله روزه ، لحظات جان دادن و ورود به عالم برزخ را بر انسان آسان میگرداند.  من لایحضر الفقیه جلد 2 صفحه 44 ؛ علل الشرایع جلد 2 باب 109 صفحه 79

رسول خدا (ص) فرمودند : روزه باعث میشود که روزه دار واقعی از گرسنگی و تشنگی روز قیامت در امان بماند.  من لایحضر الفقیه جلد 2 صفحه 44 ؛ علل الشرایع جلد 2 باب 109 صفحه 79

خداوند بزرگ روزه دار واقعی را از آتش جهنم نجات میدهد.  خصال باب هفتگانه

خداوند سبحان چیزهای پاک بهشتی را نصیب روزه دار میگرداند.   خصال باب هفتگانه

 سدير در ماه رمضان بر امام باقر عليه السلام وارد شد، امام عليه السلام به او فرمود:
اى سدير! آيا می ‏دانى كه اين شبها، چه شبهايى است؟ سدير گفت: بلى، فدايت شوم، اين شبها، ماه رمضان است، ولى منظور شما چيست؟
فرمود: آيا می ‏توانى در هر شبى از اين شبها، ده بنده را آزاد كنى؟
گفت: پدر و مادرم فدايت، مال من به اين مقدار و اين عمل نمی ‏رسد.
امام باقر عليه السلام از شمار و تعداد بندگان می ‏كاست تا به يك بنده رسيد. و بالاخره فرمود:
می ‏توانى در هر شبى، يك بنده را آزاد كنى؟
سدير پاسخ داد كه توانايى آن را ندارد.
حضرت فرمود: آيا توان آن را دارى كه در هر شبى، مرد مسلمانى را به افطار فراخوانى؟
گفت: بلى ، تا ده مرد را می ‏توانم.
آنگاه امام باقر عليه السلام فرمود: منظور من همين بود، زيرا افطارى دادن به برادر مسلمان، با آزاد كردن بنده ‏اى از اولاد اسماعيل عليه السلام برابرى می ‏كند. حديث 1953، من لایحضرالفقیه ج 2، ص 134.

 امام سجاد عليه السلام هنگامى كه روزه می ‏گرفت، می ‏فرمود تا گوسفندى را ذبح كنند و اعضايش را قطعه قطعه نمايند و آن را می ‏پختند. هنگام شامگاهان می ‏فرمود:
كاسه
‏ها را بياوريد، براى فلان خانواده و فلان خاندان غذا بكشيد- تا همه ديگها خالى می ‏شد.- آنگاه نان و خرمايى براى آن حضرت می ‏آوردند و آن حضرت با همان نان و خرما، افطار می ‏فرمود.  حديث 1955، من لایحضرالفقیه ج 2، ص 134.

 ابو بصير گويد: امام صادق عليه السلام فرمود:
تورات در شب ششم ماه رمضان نازل گرديد.
انجيل در شب دوازدهم نازل گرديد.
زبور در شب هجدهم رمضان نازل شد.
قرآن در شب قدر فرود آمد.  حديث 2026، من لایحضرالفقیه ج 2، ص 159.

پاسخ حضرت صادق (ع) به طبیب هندی

یک نفر دکتر هندی خدمت حضرت صادق (ع) رسید ، عرض کرد در قرآن شما است که هیچ تر و خشکی نیست مگر در قرآن است ، آیا از علم طب نیز چیزی هست ؟ فرمود : آری آیه ای در این زمینه است که میفرماید : بخورید و بیاشامید و زیاده روی نکنید. ( سوره اعراف آیه 31 ) ، با یک جمله مختصر که اسراف نکنید ، راه سلامتی را نشان می دهد.

معنی وسیع برای کلمه اسراف

باید معنی کلمه اسراف را کما و کیفا دانست تا معنی آیه روشن شود.از جمله اسرافها ، غذای نجویده فرو بردن و تند و تند خوردن است ، چیز بسیار گرم و بسیار سرد فرو بردن است که بر خلاف دستور طب است.

خلاصه ، طبیب گفت آیا پیغمبرتان هم در این باره چیزی گفته است ؟ حضرت صادق (ع) فرمود : بلی پیغمبر (ص) نیز فرموده است : (( شکم مرکز هر دردی است و خالی شدنش بهترین درمانهاست ))

سلامتی بدن به برکت روزه

و راستی مطلب از این قرار است ، در طب امروز نیز این مسئله ثابت است. همین روزه چقدر در سلامتی بدن موثر است که در قرآن میفرماید : (( روزه برای خودتان خوبست )) ( سوره بقره آیه 184 ) . و در روایت مشهور نبوی (ص) میفرماید ! روزه بگیرید تا سلامت باشید.

البته کسی به قصد حفظ الصحه ( حفظ سلامتی بدن ) نباید روزه بگیرد و گرنه قصد قربت ( الی الله ) پیدا نمیکند و روزه اش باطل است ولی باید دانست که چقدر خاصیت برای سلامتی بدن دارد.

به برکت روزه علاوه بر پاکی روح ، بدنت نیز سلامتی خودش را باز می یابد.

اساس بیشتر بیماریها معده است ، درمانش نیز چند ساعت سبک نگاهداشتن آنست که مقداری استراحت داشته باشد.

  نبوت ( از تالیفات حضرت آیت الله شهید سید عبدالحسین دستغیب ره )  صفحه 61 الی 62


امام صادق (ع) میفرماید : رسول خدا (ص) با شیرینی و اگر نبود با آب وِلَرم افطار می نمودند ، چون خواص زیر را در بر دارد : 1 - کبد را شستشو می دهد. 2- معده را شستشو می دهد 3- دهان را خوشبو میکند. 4- دندانها را محکم میسازد. 5- سیاهی و قرینه چشم را محکم میکند. 6- چشم را تیزبین میکند. 7- گناهان را می شوید. 8-رگهای پرهیجان را آرام میکند. 9- صفرا را آرامش می بخشد. 10-بلغم را بر طرف میکند. 11- حرارت معده را فرو می نشاند. 12- درد سر را از بین میبرد.حکمت روزه صفحه 80 و 81


روزه از نظر پزشکان

دکتر کارلو آمریکائی در مورد فوائد روزه می گوید : روزه درمانی دراز مدت برای موارد زیر تجویز میشود : 1- فشار خون زیاد 2- تَصَلُب شرائین که تازه آغاز شده. 3- گرفتگی مجاری خون و لِنف 4- آسم قلبی 5- آنژین قلبی 6- سرطان خون 7- امراض عصبی 8- اختلالات دستگاه مِتابولیسم ( چاقی ، نِقرس ، ورم مفاصل ، رماتیسم ) 9- امراض کبد 10- ورم کیسه صفرا 11- امراض معده و روده 12- یبوست مزمن 13- ورم لوزه مزمن 14- زکامهای حلق و بینی 15- زکامهای نای و نایچه 16 - ناراحتی های کلیه و مثانه 17 - امراض زنان ( تورم لگن خاصره - اختلالات قاعدگی - نازایی ، یائسگی ) 18 - اگزما 19- دمل 20- کورک و کهیر 21- امراض چشمی مثل آب سبز 22- سردرد مزمن 23 - افسردگی 24 - ضعف جنسی 25 - هیجان شدید 26- وسواس 27 - نوالژی ، مخصوصا میگران 28 - صعب العلاج 29- سرطان قبل از آشکار شدن.

دکتر کارلو : روزه ای که اسلام واجب کرده بزرگترین ضامن سلامتی تن است.

دکتر ژان فرموزان : آغاز روزه داری ، زبان باردار است ، عرق بدن زیاد میشود ، دهان بود می گیرد ، گاه آب بینی راه می افتد و همه ، علامت شستشوی کامل بدن است ، پس از سه ، چهار روز ، بو برطرف میشود ، اسید اُوریک ادرار کاسته میشود و شخص احساس سبکی و خوشی خارق العاده ای میکند و در این حال اعضاء هم استراحتی دارند.

دکتر کارل ( فیزیولوژیست بزرگ فرانسوی ) : لزوم روزه داری در تمام اَدیان تاکید شده است ، در روزه ابتداء گرسنگی و گاهی نوعی تحریک عصبی و بعد ضعف احساس میشود ، ولی در عین حال کیفیات پوشیده ای که اهمیت زیادی دارند ، به فعالیت می افتند و بالاخره تمام اعضاء مواد خاص خود را برای نگهداری و تعادل محیط داخلی و قلب قربانی میکنند.

دکتر کوئل پا فرانسوی : چهار پنجم بیماری ها از تخمیر غذا در روزه ها است که همه با روزه اصلاح میگردد.

دکتر بندیکت : در این مدت ( ایام روزه ) در ترکیب خون هیچگونه اختلاطی به هم نرسیده و آن نوری که در بعضی از روزه داران دیده میشود یک حالت جوانی و نشاطی است که برای روزه داران رُخ می دهد. 

کلنل درورشا روانشناس : روزه موجب حالت جزبه روحی میباشد. 

دکتر تومانیاس : فایده بزرگ کم خوردن و پرهیز نمودن از غذاها در یک مدت کوتاه ، آن است که چون معده در طول یازده ماه مرتب پر از غذا بوده و در مدت یک ماه روزه داری ، مواد غذایی خود را دفع کند و همین طور کبد ، که برای حل و هضم غذا مجبور است دائما صفرای خود را مصرف کند.

در مدت سی روز ترشحات صفراوی را صرف حل کردن باقیمانده غذای جمع آوری شده خواهد کرد.

دستگاه هاضمه در نتیجه کم خوردن غذا اندکی فراغت حاصل نموده و رفع خستگی می نماید ، روزه یعنی کم خوردن و کم آشامیدن در مدت معینی از سال و این بهترین راه معالجه و حفظ تندرستی است که طب قدیم و جدید را از این حیث متوجه خود ساخته امراضی را که به آلات هاضمه به خصوص کلیه و کبد عارض میشود و توسط دارو نمی توان آنها را علاج نمود ، روزه به خوبی معالجه می نماید.

چنانچه بهترین داروها برای برطرف ساختن سوء هاضمه روزه گرفتن است ، مرض مخصوص کبد نیز که موجب یَرَقان میگردد ، بهترین طریقه معالجه اش همانا روزه گرفتن است ، چه آنکه ایجاد این مرض اغلب اوقات بواسطه خستگی کبد است ، که در موقع زیادی عمل و فعالیت ، نمی تواند صفرا را از خون بگیرد.

شهید دکتر پاک نژاد : در ظرف مدت یکماه روزه داری ، آدمی دارنده یک بدن تازه تعمیر شده و آزاد گردیده و از قید و بند سموم رها شده است.

دکتر کلوغ ( پزشک مشهور آمریکایی ) : سرطان از تماس زیاد میکرب های عفونی و سم های آنها با بدن پدید می آید ، سرطان ابتدا دمل کوچکی است که در روزه یا معده می روید ، این دمل ها را میتوانیم به آسانی با یکی دو هفته روزه معالجه کنیم.معالجه کم خونی معمولی ، سیلیس ، مالاریا ، کثافت و چرک ریه ، دمل های بسیار بد که بوسیله ترک غذا ، ترک خوراک های گوشت دار ممکن میشود.

دکتر آلکسی سوفورین پزشک روسی : تنها طریق برای قطع ریشه سرطان روزه است و بس.

درمان از طریق روزه فائده ویژه ای در بیماریهای کم خونی ، ضعف روده ها ، التهاب بسیط و مزمن ، دُمَل های خارجی و داخلی ، سِل ، نِقرِس ، بیماریهای چشم ، مرض قند ، بیماری های جلدی ، بیماریهای کلیه ، کبد ، و اسکلیرور ، روماتیسم ، استسقا ، نوراستنی ، عرق النساء ، خراز ( ریختگی پوست ) و بیماریهای دیگر دارد.

 دکتر اوتوبو خنگر در کنگره پزشکی بغداد می گوید : شخص روزه دار با سوزاندن رسوبات بیمار گونه و چربی های زاید بدن ، کوره متابوسلیم خود را می افروزد.در مدت پنجاه سال که از تاسیس کلینیک اتوبوخنگر می گذرد بیش از پنجاه هزار بیمار در این کلینیک توسط روزه درمان شده اند. 

دو نکته ؛

 نکته اول : همانگونه که اشاره شد ، دانستن فلسفه احکام سبب معرفت و شناخت بیشتر نسبت به دین میگردد و همین شناخت باعث تقویت اعتقاد و ایمان انسان خواهد شد. اما وظیفه یک فرد مسلمانی که میخواهد روزه بگیرد و یا عمل واجب و مستحبی را انجام دهد آن است که بگوید : خدایا ! میدانم تو حکیمی و تمام دستوراتت برای خیر و سعادت ما است ، و میدانم این عمل فوائد زیادی برای من و یا جامعه دارد ، ولی من این عمل را برای رضایت و خشنودیت انجام میدهم.و لازم نیست این ها را به زبان بگوید ، بلکه در دلش چنین نیتی داشته باشد کافی است.

و اما اگر هدف از روزه و سائر اعمال غیر از این باشد ، مثلا روزه بگیرد تا در چاقی و لاغریش اثر کند ، و یا در قند و چربی خونش و . . . موثر واقع شود ، این روزه و عمل نزد خداوند سبحان ذره ای ارزش و ثواب ندارد.و چه بسا موجب خشم و غضب خداوند گردد و او را به عذاب الهی مبتلا سازد . بر همین اساس حضرت علی (ع) فرمود : با اخلاص ( عمل را فقط برای خشنودی حق تعالی انجام دادن ) کارهای انسان نزد خداوند قبول میشود.  غررالحکم صفحه 432

نکته دوم : اگر فردی روزه برای رضایت خداوند گرفت ، چنین روزه ای سبب تقرب و نزدیکی او به سوی خداوند رحیم میگردد ، و کسی که حضرت حق را شاهد و ناظر بر اعمال خویش دانست و قدرتی در عالم جزء قدرت حق ندید ، دیگر دنبال گناه و آلودگی نمی رود و از احدی جز خداوند هراسی نخواهد داشت و برای دفاع از دین و جامعه حاضر است هستی خویش را مانند سیدالشهدا (ع) و سائر انبیاء و ائمه (ع) فدا کند.چنین فردی که دست رد به بسیاری از حلالها زد ، به راحتی میتواند از بسیاری از گناهها چشم پوشی نماید.

بر همین اساس میتوان گفت : روزه از نظر فرهنگی ، اجتماعی ، سیاسی و نظامی نقش اساسی در جامعه دارد ، و اراده انسان را در برابر مشکلات قوی میکند و به او روحیه استقامت و پایداری میدهد.و روزه داران واقعی از نظر روحی و جسمی سالمتر از دیگران میباشند.

کسانی که دلشان به حال مردم میسوزد و دوست دارند جوانان این مرز و بوم جوانانی سالم از نظر روحی و جسمی باقی بمانند ، راهی ندارند جز آنکه دل های پاک جوانان را با دستورات حیات بخش اسلام عزیز آشنا سازند و مسائل اسلام را با استدلال و منطق برای آنان بیان نمایند.

برادران و خواهران عزیز بدانند که آنچه درباره فلسفه احکام گفته میشود ، قسمتی از علت احکام میباشد و الا ذهن ما توان درک حقیقت و تمام علت احکام را ندارند ، زیرا علم ما در برابر علم بی نهایت خداوند علیم و ائمه اطهار (ع) ناچیز است. بر همین اساس ،

رسول گرامی اسلام (ص) فرمودند : در روزه آنقدر فائده هست که قابل شمارش نیست.  بحارالانوار جلد 93 صفحه 254

{ مطالب این قسمت از کتابهای (( روزه درمان بیماریهای روح و جسم ، روزه روش نوین برای بیماریها ، اولین دانشگاه و آخرین پیامبر (ص) جلد 3 )) میباشد }

بازگشت به قسمت احادیث